iman_ebru
Active Member
نویسنده : دِيو واينر، سپتامبر 2003
ترجمه و توضيح: شهاب مباشری
گردآوری و تنظیم : ایمان یوسف زاده
قبلاً نوشتهای داشتهام كه در آن گام بعدی در دموكراسی را شرح دادهام. رای دهندگانی كه بساط نشر خودشان را دارند و هر كس برای خودش صفحهای، شهروندانی با وبلاگ، انقلابی در سياست.
اينك پس از چندی، دو بار است كه به «نيوهمپشاير» سفر كردهام. و در آنها چند تا از نامزدهای انتخابات را ديدهام. تعداد قابل توجهی از وبلاگنويسها با آنها همسفر شدهاند. من هم دوباره به آنجا میروم. اكنون نشانههای مشخصی از اين ديده میشود كه نامزدهای انتخابات فهميدهاند بيشتر از انواع راه و چاههای تبليغات سياسی، بايد به زيستكره بلاگها توجه كنند.
برای من هيچ تعجبی ندارد كه اينك وبلاگها در آستانه انتخابات رياستجمهوری سال 2004 ايالات متحده به چنين اهميتی دست يافتهاند. من فكر میكنم كه بار تبليغات بيش از اين كه به سمت شبكههای تلويزيونی شود، به سوی وب خواهد آمد. و به همين دليل است كه میپندارم، نامزدهايی كه تنها از وب استفاده میكنند تا پول برای آگهیهای تلويزيونی جمع كنند، از ظرفيت رقابتی وب استفاده نمیكنند و در را برای كسانی كه به درك درستی از وب رسيدهاند، باز میگذارند. اما قطعاً نبايد ساده باشد كه از راهی كه در زندگی در پيش گرفتهايم، بيرون بزنيم. سياست «هميشه» همان طور كار كرده و جواب داده است، نه؟ به هر حال، تعجبآور خواهد بود وقتی ديدگاهی به اثبات میرسد و محقق میشود، و هيچ اهميتی ندارد كه شما دربارهاش چه حسی داشتهايد.
در اين نوشته، من چند نكته را برای آنها كه میخواهند در دنيای وبلاگها به گسترهای جهانی سر و صدا كنند، رديف میكنم. روح وب چنان است كه هر توصيهای ممكن است به كار همه بيايد. و البته اينها تنها نظرات شخصی منند. ممكن است شما جور ديگری بينديشيد و بپسنديد. و حتی ممكن است با گذر زمان و كم و كيف تبليغات در وب، خودم هم نظرم را تغيير دهم!
1- يك وبلاگ واقعی راه بيندازيد.
قابليتهای كليدی وب را بشناسيد. لينك دادن، به اين معنی كه به تمام مقالات و يادداشتها درباره نامزديتان لينك بدهيد و نه تنها آن نوشتههايی كه دوست داريد. حتی لينك دادن به رقبای مخالف را نبايد فراموش كرد. وقتی تصميم میگيريد كه به جايی لينك بدهيد، يك لحظه دست نگه داريد و از خود بپرسيد: "آيا يك شخص آگاه میخواهد كه به اين اطلاعات يا ديدگاه وقعی بنهد؟" اگر پاسخ مثبت است، آنگاه لينك بدهيد. به اين ترتيب، افراد آگاه و مطلع نظرشان جلب میشود، و حتی اگر از نامزديتان حمايت نكنند، اما ذهنشان روشن میشود. و اين راهيست برای بردن انتخابات است، چه بسا نظر طرفداران ديگر نامزدها برگردد.
2- يك آدم اينكاره استخدام كنيد!
يك آدم اينكاره استخدام كنيد! «آدم اينكاره» كسی است كه میتواند سخنگوی شما باشد. معطل نكنيد. يك وبلاگنويس باتجربه كه خوانندگان زيادی دارد پيدا كنيد تا وبلاگ شما را بنويسد. وقت نداريد كه همه چيز را ياد بگيريد. بهتر است فهرستی از نام وبلاگنويسانی كه اين كار را میتوانند برايتان انجام دهند، تهيه كنيد. هر يك از آنها میتواند برگ برندهای باشد برای هر كدام از نامزدها.
3- وبلاگنويسان مستقل را از قلم نيندازيد.
يك اتوبوس خبری! آدمهايی كه سوار اتوبوس هستند و چون به انتخابات علاقه دارند، در حال جمع كردن اطلاعات هستند. آنهايی كه آنجا تصميمشان را میگيرند و عين خبرنگاران و گزارش گران سؤالهای چالشبرانگيز مطرح میكنند.
اين برای وبلاگنويسان توهينآميز است كه نامزدی برای خودش سخنگوهايی از جمع وبلاگنويسها به اتوبوس خبری بفرستد. وبلاگنويسها آدمهايی هستند كه اين كار را به خاطر علاقهشان انجام میدهند، نه به خاطر پول. آنها به اين كار سرگرمند، حرفهای نيستند، وگرنه بايد به قواعد حرفه روزنامهنگاری تن داد.
مطمئن باشيد كه وبلاگنويسانی در اتوبوس خبری پيدا میشوند كه حاميتان باشند، نمیخواهد برای اين كار كسی را استخدام كنيد.
4- راهنمای سخنگويی داشته باشيد.
راهنمای كوچك سخنگويی لينوكس (http://www.datasync.com/~rogerspl/Advocacy-HOWTO-5.html) را بخوانيد. جواهری است! به آنها كه هوادار شما در وب هستند، بگوييد تا نسبت به ديگر رقبا هم احترامگذار باشند. و آنچه از همه چيز مهمتر است، حفظ حرمت خود است. برای اين كه جزئی از وب بود، دور و بریهايتان بايد مطابق با ارزشهای وب ارتباط ايجاد كنند. شايد امتيازی باشد كه رقبايتان را هم تشويق كنيد، همين آداب را برای سخنگويی رویخط در پيش گيرند.
5- برنامههايتان را منتشر كنيد.
مطمئن شويد كه برنامه نامزديتان را در وب گذاشتهايد و بهروز است. و مراقب باشيد كه در مركز اين رقابت حرفتان را بزنيد و منتشر كنيد.
علائق شما، مثل لينك دادن، بايد رایدهندگان آگاه را در نظر داشته باشد. هر چه افراد بيشتری از شما باخبر شوند، احتمال رشد آمار كمی آرا بالاتر میرود.
6- انتخاب ابزار
برخی در رقابت دچار اشتباه شدهاند، به خاطر سرگرم شدن با يك نرمافزار تجاري! چه بسا ديگر رقبا به خاطر چنين اشتباهی مجال از شما بربايند. نرمافزار و نامزدی دو مقوله جدا از هم هستند. يك ابزار وبلاگنويسی به آسانی میتواند هم به درد جمهوری خواهان بخورد هم به كار دموكراتها بيايد.
كارتان را بر آن استوار كنيد كه جامعه در حال توسعه وبلاگ امتحانش كرده است. آنگونه باشيد كه كاربران تمام سكوها و محيطهای كاری بتوانند به شما سر بزنند. شما میتوانيد به خوبی از قابليتهای ابزارهای وبلاگنويسی برای نامزديتان در انتخابات استفاده كنيد، اما در پی آن نباشيد تا كه با نگاهی انحصاری در كارتان با اين خدمات روبرو شويد.
كاربران نرمافزارها چندان دل خوشی از جابهجا شدن هر از گاهی ميان اين نرمافزار و آن نرمافزار ندارند. پس بهتر است كسی را در اين وادی به تغيير نرمافزار به خاطر حضور در جمع هواداران، وادار نكنيد. باز میگويم، سعی كنيد تا بنايی بسازيد كه هر چه بيشتر وبلاگنويسان را به آن فرابخوانيد، نه اين كه جايی دست و پا كنيد كه وبلاگنويسان فعلی را بخواهد كنار بگذارد. بگذاريد تا وبلاگها مستقل از روند تبليغاتی شما كارشان را ادامه دهند.
7- از دموكراسی حرف بزنيد.
از مزايای مشاركت شهروندان در دولت صحبت كنيد. بخشی از هزينه تبليغاتيتان را صرف اين كنيد تا رایدهندگان در وب حضور داشته باشند. اين پول حتی اگر آنها به ديگر نامزدها رای دهند، به درستی هزينه شده است. از جفرسون حرف بزنيد، از اولين اصلاحات صحبت كنيد، و ... . آمريكا چقدر بزرگ است؟ خيلی، وبلاگها دقيقاً يك مشخصه آمريكايی را نشان میدهند.
* يكی از اين نامزدهای انتخابات هووارد دين (Howard Dean) است كه در نشانیهای زير حضور پررنگ اينترنتيش را میشود مشاهده كرد:
http://www.deanforamerica.com/
پايگاه رسمی هووارد دين در اينترنت
http://blogforamerica.com/
وبلاگ رسمی دين
http://blogs.law.harvard.edu/bloggerCon/picsEdwardsDeanNH
بلاگركان (BloggerCon)، مجموعه وبلاگهای دانشكده حقوق دانشگاه هاروارد
http://deanspace.org/
پايگاه اينترنتی دينسپيس (DeanSpace) كه ابزارهای مختلف وبی را به هواداران هووارد دين ارائه میدهد تا بتوانند حضور مؤثرتری در وب داشته باشند. در معرفی اين پايگاه آمده است كه تلاش میشود تا با ميدان دادن به حضور كارآمد و مؤثر شهروندان در وب، به مشاركت در امور سياسی نيز ترغيب شوند.
از ديگر نامزدهايی كه سعی دارند، حضور خوبی در اينترنت شوند و از وبلاگنويسها برای اين كار كمك میگيرند، میتوان به جان ادواردز (John Edwards) و باب گراهام (Bob Graham) اشاره كرد.
ترجمه و توضيح: شهاب مباشری
گردآوری و تنظیم : ایمان یوسف زاده
قبلاً نوشتهای داشتهام كه در آن گام بعدی در دموكراسی را شرح دادهام. رای دهندگانی كه بساط نشر خودشان را دارند و هر كس برای خودش صفحهای، شهروندانی با وبلاگ، انقلابی در سياست.
اينك پس از چندی، دو بار است كه به «نيوهمپشاير» سفر كردهام. و در آنها چند تا از نامزدهای انتخابات را ديدهام. تعداد قابل توجهی از وبلاگنويسها با آنها همسفر شدهاند. من هم دوباره به آنجا میروم. اكنون نشانههای مشخصی از اين ديده میشود كه نامزدهای انتخابات فهميدهاند بيشتر از انواع راه و چاههای تبليغات سياسی، بايد به زيستكره بلاگها توجه كنند.
هالی سوئيت و ديو واينر دو بلاگر مطرح که در يک کافه به هنگام برگزاری گردهمایی انتخاباتی نامزدها عکسهایی را که تهيه کردهاند در وبلاگهای بلاگرکان میگذارند.
برای من هيچ تعجبی ندارد كه اينك وبلاگها در آستانه انتخابات رياستجمهوری سال 2004 ايالات متحده به چنين اهميتی دست يافتهاند. من فكر میكنم كه بار تبليغات بيش از اين كه به سمت شبكههای تلويزيونی شود، به سوی وب خواهد آمد. و به همين دليل است كه میپندارم، نامزدهايی كه تنها از وب استفاده میكنند تا پول برای آگهیهای تلويزيونی جمع كنند، از ظرفيت رقابتی وب استفاده نمیكنند و در را برای كسانی كه به درك درستی از وب رسيدهاند، باز میگذارند. اما قطعاً نبايد ساده باشد كه از راهی كه در زندگی در پيش گرفتهايم، بيرون بزنيم. سياست «هميشه» همان طور كار كرده و جواب داده است، نه؟ به هر حال، تعجبآور خواهد بود وقتی ديدگاهی به اثبات میرسد و محقق میشود، و هيچ اهميتی ندارد كه شما دربارهاش چه حسی داشتهايد.
در اين نوشته، من چند نكته را برای آنها كه میخواهند در دنيای وبلاگها به گسترهای جهانی سر و صدا كنند، رديف میكنم. روح وب چنان است كه هر توصيهای ممكن است به كار همه بيايد. و البته اينها تنها نظرات شخصی منند. ممكن است شما جور ديگری بينديشيد و بپسنديد. و حتی ممكن است با گذر زمان و كم و كيف تبليغات در وب، خودم هم نظرم را تغيير دهم!
1- يك وبلاگ واقعی راه بيندازيد.
قابليتهای كليدی وب را بشناسيد. لينك دادن، به اين معنی كه به تمام مقالات و يادداشتها درباره نامزديتان لينك بدهيد و نه تنها آن نوشتههايی كه دوست داريد. حتی لينك دادن به رقبای مخالف را نبايد فراموش كرد. وقتی تصميم میگيريد كه به جايی لينك بدهيد، يك لحظه دست نگه داريد و از خود بپرسيد: "آيا يك شخص آگاه میخواهد كه به اين اطلاعات يا ديدگاه وقعی بنهد؟" اگر پاسخ مثبت است، آنگاه لينك بدهيد. به اين ترتيب، افراد آگاه و مطلع نظرشان جلب میشود، و حتی اگر از نامزديتان حمايت نكنند، اما ذهنشان روشن میشود. و اين راهيست برای بردن انتخابات است، چه بسا نظر طرفداران ديگر نامزدها برگردد.
2- يك آدم اينكاره استخدام كنيد!
يك آدم اينكاره استخدام كنيد! «آدم اينكاره» كسی است كه میتواند سخنگوی شما باشد. معطل نكنيد. يك وبلاگنويس باتجربه كه خوانندگان زيادی دارد پيدا كنيد تا وبلاگ شما را بنويسد. وقت نداريد كه همه چيز را ياد بگيريد. بهتر است فهرستی از نام وبلاگنويسانی كه اين كار را میتوانند برايتان انجام دهند، تهيه كنيد. هر يك از آنها میتواند برگ برندهای باشد برای هر كدام از نامزدها.
3- وبلاگنويسان مستقل را از قلم نيندازيد.
يك اتوبوس خبری! آدمهايی كه سوار اتوبوس هستند و چون به انتخابات علاقه دارند، در حال جمع كردن اطلاعات هستند. آنهايی كه آنجا تصميمشان را میگيرند و عين خبرنگاران و گزارش گران سؤالهای چالشبرانگيز مطرح میكنند.
اين برای وبلاگنويسان توهينآميز است كه نامزدی برای خودش سخنگوهايی از جمع وبلاگنويسها به اتوبوس خبری بفرستد. وبلاگنويسها آدمهايی هستند كه اين كار را به خاطر علاقهشان انجام میدهند، نه به خاطر پول. آنها به اين كار سرگرمند، حرفهای نيستند، وگرنه بايد به قواعد حرفه روزنامهنگاری تن داد.
مطمئن باشيد كه وبلاگنويسانی در اتوبوس خبری پيدا میشوند كه حاميتان باشند، نمیخواهد برای اين كار كسی را استخدام كنيد.
4- راهنمای سخنگويی داشته باشيد.
راهنمای كوچك سخنگويی لينوكس (http://www.datasync.com/~rogerspl/Advocacy-HOWTO-5.html) را بخوانيد. جواهری است! به آنها كه هوادار شما در وب هستند، بگوييد تا نسبت به ديگر رقبا هم احترامگذار باشند. و آنچه از همه چيز مهمتر است، حفظ حرمت خود است. برای اين كه جزئی از وب بود، دور و بریهايتان بايد مطابق با ارزشهای وب ارتباط ايجاد كنند. شايد امتيازی باشد كه رقبايتان را هم تشويق كنيد، همين آداب را برای سخنگويی رویخط در پيش گيرند.
5- برنامههايتان را منتشر كنيد.
مطمئن شويد كه برنامه نامزديتان را در وب گذاشتهايد و بهروز است. و مراقب باشيد كه در مركز اين رقابت حرفتان را بزنيد و منتشر كنيد.
علائق شما، مثل لينك دادن، بايد رایدهندگان آگاه را در نظر داشته باشد. هر چه افراد بيشتری از شما باخبر شوند، احتمال رشد آمار كمی آرا بالاتر میرود.
6- انتخاب ابزار
برخی در رقابت دچار اشتباه شدهاند، به خاطر سرگرم شدن با يك نرمافزار تجاري! چه بسا ديگر رقبا به خاطر چنين اشتباهی مجال از شما بربايند. نرمافزار و نامزدی دو مقوله جدا از هم هستند. يك ابزار وبلاگنويسی به آسانی میتواند هم به درد جمهوری خواهان بخورد هم به كار دموكراتها بيايد.
كارتان را بر آن استوار كنيد كه جامعه در حال توسعه وبلاگ امتحانش كرده است. آنگونه باشيد كه كاربران تمام سكوها و محيطهای كاری بتوانند به شما سر بزنند. شما میتوانيد به خوبی از قابليتهای ابزارهای وبلاگنويسی برای نامزديتان در انتخابات استفاده كنيد، اما در پی آن نباشيد تا كه با نگاهی انحصاری در كارتان با اين خدمات روبرو شويد.
كاربران نرمافزارها چندان دل خوشی از جابهجا شدن هر از گاهی ميان اين نرمافزار و آن نرمافزار ندارند. پس بهتر است كسی را در اين وادی به تغيير نرمافزار به خاطر حضور در جمع هواداران، وادار نكنيد. باز میگويم، سعی كنيد تا بنايی بسازيد كه هر چه بيشتر وبلاگنويسان را به آن فرابخوانيد، نه اين كه جايی دست و پا كنيد كه وبلاگنويسان فعلی را بخواهد كنار بگذارد. بگذاريد تا وبلاگها مستقل از روند تبليغاتی شما كارشان را ادامه دهند.
7- از دموكراسی حرف بزنيد.
از مزايای مشاركت شهروندان در دولت صحبت كنيد. بخشی از هزينه تبليغاتيتان را صرف اين كنيد تا رایدهندگان در وب حضور داشته باشند. اين پول حتی اگر آنها به ديگر نامزدها رای دهند، به درستی هزينه شده است. از جفرسون حرف بزنيد، از اولين اصلاحات صحبت كنيد، و ... . آمريكا چقدر بزرگ است؟ خيلی، وبلاگها دقيقاً يك مشخصه آمريكايی را نشان میدهند.
* يكی از اين نامزدهای انتخابات هووارد دين (Howard Dean) است كه در نشانیهای زير حضور پررنگ اينترنتيش را میشود مشاهده كرد:
http://www.deanforamerica.com/
پايگاه رسمی هووارد دين در اينترنت
http://blogforamerica.com/
وبلاگ رسمی دين
http://blogs.law.harvard.edu/bloggerCon/picsEdwardsDeanNH
بلاگركان (BloggerCon)، مجموعه وبلاگهای دانشكده حقوق دانشگاه هاروارد
http://deanspace.org/
پايگاه اينترنتی دينسپيس (DeanSpace) كه ابزارهای مختلف وبی را به هواداران هووارد دين ارائه میدهد تا بتوانند حضور مؤثرتری در وب داشته باشند. در معرفی اين پايگاه آمده است كه تلاش میشود تا با ميدان دادن به حضور كارآمد و مؤثر شهروندان در وب، به مشاركت در امور سياسی نيز ترغيب شوند.
از ديگر نامزدهايی كه سعی دارند، حضور خوبی در اينترنت شوند و از وبلاگنويسها برای اين كار كمك میگيرند، میتوان به جان ادواردز (John Edwards) و باب گراهام (Bob Graham) اشاره كرد.
