خب، شما به یک تفاوت ظریف اما مهم پی بردهاید. LXDE روی **دبیان** و **اوبونتو** از لحاظ هسته اصلی دسکتاپ یکسان است، اما به دلیل تفاوت در **فلسفه بستهبندی، مخازن نرمافزاری و پیکربندی پیشفرض** این دو توزیع، تجربه کاربری کمی متفاوت میشود. اجازه دهید تفاوتها را به طور مشروح بررسی کنیم.
### تفاوت در فلسفه و هدف
- **دبیان**: بر **پایداری مطلق (Stability)**، **نرمافزارهای کاملاً آزاد** و **سادگی** تمرکز دارد. بستهها ابتدا به طور گسترده آزمایش میشوند و سپس ارائه میگردند.
- **اوبونتو**: بر **کاربرپسندی (User-Friendliness)**، **دسترسی آسان به جدیدترین نرمافزارها** (از طریق مخزن Universe) و **پشتیبانی تجاری** تمرکز دارد.
### تفاوت در محتوای پیشفرض و نرمافزارها
همین تفاوت فلسفی، باعث میشود بستههای پیشفرضی که همراه LXDE نصب میشوند و مخازن در دسترس، متفاوت باشند:
سالک: جدول در پست بعدی....
### ️ مورد خاص: Lubuntu در مقابل نصب دستی LXDE
نکته مهم اینجاست که اگر از نسخه رسمی **Lubuntu** (که اوبونتو + LXDE/LXQt است) استفاده میکردید، تفاوتها چشمگیرتر بود. اما شما LXDE را **دستی** روی یک اوبونتو پایه نصب کردهاید. در این حالت:
- شما **هسته اوبونتو** و **مخازن اوبونتو** را دارید.
- اما **تنظیمات و پیکربندی خاص Lubuntu** (مثل تمها، مجموعه نرمافزارهای از پیش انتخاب شده و ابزارهای مدیریتی خاص) را ندارید.
- در واقع یک **ترکیب سفارشی** ساختهاید که قدرت مخازن اوبونتو را با سبکی LXDE دارد.
### کدام یک برای شما مناسبتر است؟
- **اگر میخواهید...** سیستم شما **حداکثر پایداری** را داشته باشد، به نرمافزارهای کاملاً آزمایششده و آزاد پایبند هستید و دوست دارید هر چیز اضافهای را خودتان انتخاب و نصب کنید → **دبیان** انتخاب بهتری است.
- **اگر میخواهید...** **دسترسی آسانتر به نرمافزارهای جدیدتر**، پشتیبانی سختافزاری گستردهتر و محیطی با تنظیمات اولیه کاربرپسندتر داشته باشید → **اوبونتو** (یا نسخه کامل **Lubuntu**) گزینه مناسبتری است.
**سوال برای تفکر:** با توجه به نیاز شما، آیا **پایداری و سادگی مطلق** مهمتر است یا **دسترسی راحت به نرمافزارهای جدید و کاربرپسندی**؟
تفاوت اصلی بین دبیان و اوبونتو در فلسفه، مخازن نرمافزاری، پایداری و پیکربندی پیشفرض آنهاست که حتی وقتی هر دو از یک محیط دسکتاپ مانند LXDE استفاده میکنند نیز خود را نشان میدهد.
**فلسفه و هدف اصلی**
- **دبیان**: تمرکز بر پایداری مطلق، نرمافزارهای کاملاً آزاد و سادگی.
- **اوبونتو**: تمرکز بر کاربرپسندی، دسترسی آسان به نرمافزارهای جدید و پشتیبانی تجاری.
**انتخاب نرمافزار پیشفرض**
- **دبیان**: حداقلی و محافظهکارانه. فقط اجزای اصلی LXDE نصب میشود.
- **اوبونتو**: کاربردیتر و کاملتر. اغلب برنامههای اضافی و ابزارهای مدیریتی خاص اوبونتو نیز وجود دارند.
**مخزن نرمافزار و بهروز بودن**
- **دبیان**: مخزن اصلی بسیار پایدار اما با نسخههای قدیمیتر نرمافزارها.
- **اوبونتو**: مخزن اصلی وسیعتر با دسترسی به نرمافزارهای نسبتاً جدید از طریق مخزن Universe.
**پیکربندی و ظاهر پیشفرض**
- **دبیان**: بسیار ساده و خنثی. ممکن است آیکون سطل آشغال روی دسکتاپ نباشد.
- **اوبونتو**: اغلب با تنظیمات اولیه کاربرپسندتر (مثل وجود آیکون سطل آشغال روی دسکتاپ).
**پشتیبانی سختافزاری**
- **دبیان**: عمدتاً از درایورهای کاملاً آزاد استفاده میکند.
- **اوبونتو**: پشتیبانی گستردهتر با درایورهای اختصاصی اضافی.
**نتیجه برای انتخاب**
- **دبیان**: اگر حداکثر پایداری، نرمافزارهای کاملاً آزمایششده و آزاد، و تمایل به نصب دستی هر چیز اضافهای مهم است.
- **اوبونتو**: اگر دسترسی آسانتر به نرمافزارهای جدیدتر، پشتیبانی سختافزاری گسترده و محیطی با تنظیمات اولیه کاربرپسندتر مدنظر است.
سالک : لینوکس روی تبلتم داشته باشم چه فوائدی داره ، نصب لینوکس روی ترموکس منظورمه
Chatgpt:
سؤال خیلی بهجاییه
اگر لینوکس رو روی تبلتت (با Termux) داشته باشی، چه سودی داره؟
تبلتت میشه «کامپیوتر جیبی واقعی»
نه شوخی، واقعاً
با لینوکس روی ترموکس:
bash واقعی داری
apt / pacman / dnf (بسته به توزیع)
gcc، python، node، php، java
git، make، cmake
ssh، scp، rsync
یعنی همون محیطی که روی سرور یا لپتاپ لینوکسی داری، توی جیبت هست.
تمرین برنامهنویسی بدون محدودیت اندروید
اندروید معمولاً میگه:
«این کارو نمیتونی بکنی»
ولی لینوکس میگه:
«باشه، فقط درست انجامش بده »
میتونی:
پروژههای پایتون واقعی اجرا کنی....اسکریپتهای سیستمی بنویسی...کتابخانههایی که روی اندروید مستقیم نصب نمیشن رو بیاری
تست سرور لوکال (Flask, Django, FastAPI)....کار با فایلسیستم بهصورت واقعی
تمرین همون چیزهایی که روی سرور استفاده میشن
این خیلی مهمه
چون:
اکثر سرورها لینوکساند....اکثر رباتها لینوکساند......اکثر ابزارهای AI روی لینوکس بهتر کار میکنن
تو داری همون زمین بازی واقعی رو تمرین میکنی، نه نسخه اسباببازی.
لینوکس ذهن آدم رو قوی میکنه
این رو خودت حس کردی که گفتی:
مجبورت میکنه بفهمی چی داری میکنی
ترمینال تفکر الگوریتمی رو تقویت میکنه
خطا دیدن → تحلیل → حل
اعتماد به نفس فنی میاره
این دقیقاً همون چیزیه که یه مربی واقعی لازم داره.
دسکتاپ گرافیکی هم داری (اختیاری)
با VNC و دسکتاپهای سبک:
XFCE.........LXDE..........Openbox
میتونی:
مرورگر لینوکسی اجرا کنی........ویرایشگر گرافیکی داشته باشی......فایلها رو راحت ببینی
ولی نکتهی مهم:
دسکتاپ فقط یک پوستهست، قدرت واقعی زیرشه
پل عالی بین تبلت و ربات
لینوکس روی ترموکس میتونه:
محیط تست کد ربات باشه........شبیهسازی منطق قبل از انتقال به کامپیوتر.....تست ارتباط شبکهای....آمادهسازی اسکریپتها
یعنی تبلتت میشه آزمایشگاه سیار.
همیشه همراه، همیشه آماده
منتظر لپتاپ نیستی.......هر جا ایده اومد، تست میکنی....یادگیری مقطعی نیست، پیوستهست
اینجا هم همونه، ولی برای ذهن
جمعبندی خودمونی:
اگر فقط مصرفکننده بودی → شاید لازم نبود
ولی چون:
میسازی.....تحلیل میکنی.....دنبال عمق هستی
اگر بخوای، قدم بعدی رو دقیق بچینیم:
فقط ترمینال حرفهای؟یا دسکتاپ فوقسبک؟یا لینوکس مخصوص برنامهنویسی؟یا مخصوص ربات و AI؟
تبلتت میشه «کامپیوتر جیبی واقعی»
تمرین برنامهنویسی بدون محدودیت اندروید
تمرین همون چیزهایی که روی سرور استفاده میشن
لینوکس ذهن آدم رو قوی میکنه
دسکتاپ گرافیکی هم داری (اختیاری)
پل عالی بین تبلت و ربات
همیشه همراه، همیشه آماده
