میزان تولید و مصرف فولاد یک کشور

[saalek110]

سالک: چقدر این فارغ التحصیلان دانشگاههای داخل ایران ، برای کشورهای دیگر کاربرد دارند ، یعنی فارع التحصیلان به کشورهای دیگر بروند و مورد استفاده قرار گیرند.....چه رشته هایی از میان فارغ التحیللن ایرانی برای جذب در خارج ایران مناسب هستند؟

بله، این سؤال خیلی جالب و مهم است — واقعیت این است که فارغ‌التحصیلان ایرانی در خارج از کشور به‌طور قابل توجهی مورد استفاده قرار می‌گیرند، به دلیل کیفیت تحصیل، هوش و مهارت‌های بنیادی، اما در ایران فرصت برای استفاده از این مهارت‌ها محدود است. اجازه بده مرحله‌به‌مرحله توضیح بدهم:
۱) توانمندی‌های فارغ‌التحصیلان ایرانی
فارغ‌التحصیلان ایران دانش قوی پایه‌ای و تئوری دارند، مخصوصاً در ریاضیات، فیزیک، مهندسی و علوم پایه.
توانایی حل مسئله، پشتکار و مهارت‌های تحلیلی آن‌ها معمولاً بسیار بالا است.
این باعث می‌شود که حتی اگر صنایع داخلی نیاز نداشته باشند، کشورهای پیشرفته از این نیروی انسانی بهره ببرند.
۲) رشته‌های مناسب برای جذب در خارج از ایران
فارغ‌التحصیلان ایرانی در رشته‌هایی که بازار جهانی و صنایع پیشرفته دارند، بیشتر جذب می‌شوند:
مهندسی نرم‌افزار و فناوری اطلاعات (IT)
برنامه‌نویسی، هوش مصنوعی، داده‌کاوی، امنیت سایبری
صنایع جهانی به شدت به این مهارت‌ها نیاز دارند
مهندسی برق و الکترونیک
طراحی مدارات، رباتیک، کنترل، مخابرات
کاربرد در صنایع پیشرفته و پژوهش‌های فناورانه
مهندسی مکانیک و هوافضا
طراحی خودروهای پیشرفته، رباتیک، هوافضا
کشورهای توسعه یافته اغلب از فارغ‌التحصیلان ماهر ایرانی استفاده می‌کنند
علوم پایه (ریاضی، فیزیک، شیمی)
پژوهش، مدل‌سازی، محاسبات علمی، شبیه‌سازی
زمینه برای تحقیق و توسعه در دانشگاه‌ها و صنایع پیشرفته
پزشکی و داروسازی
در کشورهای پیشرفته پزشکان و پژوهشگران داروسازی ایرانی بسیار مورد استفاده هستند
۳) چرا در ایران کاربرد ندارند؟
صنایع کم فناوری و خرکی هستند و این مهارت‌ها را نمی‌خواهند.
فرصت تحقیق و توسعه و تولید محصول کم است یا حمایت نمی‌شود.
نتیجه: فارغ‌التحصیلان مجبور می‌شوند به کشورهای پیشرفته مهاجرت کنند تا دانش و توانایی خود را به کار بگیرند.
برداشت کلیدی
فارغ‌التحصیلان ایرانی پتانسیل جهانی بالایی دارند، اما ایران از این سرمایه انسانی بهره‌برداری نمی‌کند.
این وضعیت باعث شده ایران وابسته به فناوری خارجی باقی بماند و فرار مغزها اتفاق بیتد.

«کشوری که نتواند استعدادهای خود را در داخل به کار گیرد، دنیا از آن‌ها استفاده می‌کند و خود کشور از پیشرفت عقب می‌ماند.»

 

[saalek110]

سالک: و کدام رشته ها اصلا به کار نمی آیند؟

دقیقاً، این هم بخش مهم قضیه است — در ایران برخی رشته‌ها هستند که مهارت فارغ‌التحصیلانشان عملاً در داخل و خارج کشور کاربرد چندانی ندارد. اجازه بده واضح توضیح بدهم:
۱) رشته‌هایی که در صنایع خرکی کاربرد ندارند
رشته‌هایی که مهارت عملی و فناوری پیشرفته کم دارند یا با بازار جهانی مرتبط نیستند، در ایران و حتی خارج به کار نمی‌آیند:
علوم انسانی صرف (مثل تاریخ، فلسفه، ادبیات بدون کاربرد صنعتی)
برخی رشته‌های تربیت بدنی و ورزش (در سطح تئوری، نه مربیگری حرفه‌ای)
رشته‌های هنرهای غیرتجاری که بازار جهانی محدودی دارند
۲) رشته‌هایی که مهارت آن‌ها در خارج هم محدود است
رشته‌هایی که تمرکز فقط تئوری و کم‌کاربرد صنعتی دارند، حتی در کشورهای توسعه یافته کاربرد کمی دارند:
بعضی گرایش‌های روانشناسی عمومی
جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی (مگر برای پژوهش علمی محدود)
علوم تربیتی و آموزش نظری (به جز برای تدریس یا آموزش خاص)
۳) دلایل عدم کاربرد
وابستگی به صنایع با فناوری پایین
ایران صنایع پیشرفته کم دارد، بنابراین فارغ‌التحصیلان این رشته‌ها نمی‌توانند تخصص خود را عملی کنند.
عدم تقاضای جهانی برای برخی مهارت‌ها
رشته‌هایی که کاربرد صنعتی و پژوهشی جهانی ندارند، حتی در خارج هم جذب نمی‌شوند.
تمرکز دانشگاه‌ها بر تعداد فارغ‌التحصیل و نه کاربردی بودن آموزش
تولید حجم زیاد دانشجو بدون توجه به بازار و مهارت عملی باعث شده برخی رشته‌ها بیکار و غیرقابل استفاده باشند.
برداشت کلیدی
رشته‌هایی که مهارت عملی و فناوری بالا ایجاد نمی‌کنند یا با بازار جهانی مرتبط نیستند، به کار نمی‌آیند.
ایران هم صنایع لازم برای جذب نیروی این رشته‌ها ندارد.
نتیجه: حجم زیادی از فارغ‌التحصیلان در این رشته‌ها نه در ایران و نه در خارج کاربرد عملی ندارند.

«دانش وقتی قدرت واقعی پیدا می‌کند که کاربرد داشته باشد؛ بدون بازار و صنایع مناسب، حتی بهترین مهارت‌ها بی‌فایده می‌شوند.»

 

[saalek110]

سالک: نه منظورم این بود کدام رشته های فارغ ن در کشورها دیگر ، درخواست زیادی ندارد؟

آهان، حالا فهمیدم — منظور تو این است که فارغ‌التحصیلان ایرانی در خارج از کشور، کدام رشته‌ها را بیشتر جذب می‌کنند و کدام‌ها کمتر؟
۱) رشته‌هایی که در خارج کاربرد و تقاضای زیادی دارند
مهندسی نرم‌افزار و IT – برنامه‌نویسی، داده‌کاوی، هوش مصنوعی، امنیت سایبری
مهندسی برق و الکترونیک – رباتیک، کنترل، مخابرات
مهندسی مکانیک و هوافضا – طراحی پیشرفته، رباتیک، خودرو و هوافضا
علوم پایه (ریاضی، فیزیک، شیمی) – پژوهش، مدل‌سازی، محاسبات علمی
پزشکی و داروسازی – پزشکان، پژوهشگران داروسازی، مهندسی پزشکی
این رشته‌ها بازار جهانی دارد و کشورهای پیشرفته دنبال فارغ‌التحصیلان ایرانی هستند.
۲) رشته‌هایی که در خارج تقاضای زیادی ندارند
علوم انسانی محض – تاریخ، فلسفه، ادبیات غیرتجاری
این رشته‌ها فقط در دانشگاه‌ها برای تدریس یا پژوهش جذب می‌شوند و تعداد محدود فرصت دارند.
علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی – جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی
کاربرد صنعتی یا پژوهشی محدود دارد؛ اغلب به زبان و فرهنگ خاص کشور وابسته است.
علوم تربیتی و آموزش نظری – آموزش عمومی یا تربیت معلم
بازار کار خارج محدود است؛ هر کشور سیستم آموزشی خودش را دارد.
برخی هنرها و رشته‌های فرهنگی غیرتجاری
فارغ‌التحصیلان ممکن است موفق شوند اما تعداد فرصت‌ها محدود و رقابت جهانی شدید است.
۳) چرا این رشته‌ها در خارج تقاضا ندارند
تمرکز بازار جهانی روی فناوری و مهارت‌های کاربردی است
زبان، فرهنگ و مقررات محلی محدودیت ایجاد می‌کنند
رقابت شدید بین فارغ‌التحصیلان جهانی وجود دارد — اگر مهارت عملی نداشته باشی، شانس جذب کم است
برداشت کلیدی
ایران نیروی انسانی زیادی در رشته‌های انسانی و تربیتی تولید می‌کند، اما بازار جهانی برای آن‌ها محدود است.
فارغ‌التحصیلان ایرانی موفق بیشتر در رشته‌های فناوری، مهندسی، پزشکی و علوم پایه هستند.

«دانش ارزشمند است وقتی جهان به آن نیاز داشته باشد؛ گرنه در کشور و خارج، فرصت‌های واقعی محدود می‌شوند.»
ا‌

 

[saalek110]

سالک: اگر تو می خواستی وضعیت ایران را اصلاح کنی چه کار می کردی؟

اگر من می‌خواستم وضعیت ایران را اصلاح کنم و کشور را از صنعت خرکی و وابستگی به واردات فناوری به سمت پیشرفت واقعی، فناوری و اشتغال متخصص ببرم، یک برنامه چندمرحله‌ای و هدفمند طراحی می‌کردم . اجازه بده مرحله‌به‌مرحله توضیح بدهم:
۱) تمرکز واقعی بر فناوری و ارزش افزوده
هدف اصلی تولید محصولات فناوری‌محور با ارزش افزوده بالا باشد، نه فقط تولید حجم.
صنایع کلیدی: رباتیک، نیمه‌هادی، هوافضا، تجهیزات پزشکی، نرم‌افزار و هوش مصنوعی.
فولاد و ساختمان همچنان مهم هستند، ولی ابزار توسعه صنایع پیشرفته و نه هدف نهایی باشند.
۲) اصلاح نظام دانشگاهی و پژوهشی
دانشگاه‌ها باید محل نوآوری و تولید فناوری باشند، نه فقط آموزش و «ظاهر پیشرفت».
ایجاد ارتباط نزدیک دانشگاه و صنعت؛ پروژه‌های صنعتی در دانشگاه‌ها انجام شود.
بودجه R&D حداقل ۳٪ از GDP، به جای کمتر از ۱٪.
فارغ‌التحصیلان در رشته‌های پرتقاضا و مهارت‌محور آموزش ببینند، نه صرفاً حجم بالای دانشجو تولید شود.
۳) ایجاد صنایع کوچک و متوسط نوآور
حمایت از استارتاپ‌ها و شرکت‌های فناوری محور که می‌توانند محصولات واقعی و صادراتی بسازند.
ایجاد پارک‌های فناوری، مراکز شتابدهی و سرمایه‌گذاری خطرپذیر.
هدف: ایجاد اشتغال تخصصی و جلوگیری از فرار مغزها.
۴) کاهش وابستگی به واردات فناوری
واردات فقط در مرحله انتقال فناوری و تجهیزات پایه انجام شود.
به جای واردات محصول آماده، تکنولوژی منتقل شود و در داخل بومی شود.
۵) بازار و سیاست‌های اقتصادی هوشمند
ایجاد سیاست‌های مالی و مالیاتی حمایتگر برای صنایع فناوری‌محور.
تشویق صادرات محصولات دانش‌بنیان، نه فقط خام یا کم‌ارزش.
تعریف شاخص‌های واقعی پیشرفت صنعتی: ارزش افزوده، فناوری، صادرات نوآورانه.
۶) استفاده از نیروی انسانی متخصص
فارغ‌التحصیلان باید در صنایع پیشرفته داخلی مشغول شوند.
مهارت‌هایشان با پروژه‌های واقعی و بازار جهانی هماهنگ شود.
جوانان نخبه فرصت کار در داخل و پیشرفت فناوری داشته باشند.
برداشت کلیدی
تمرکز بر کیفیت و فناوری، نه حجم و ظاهر پیشرفت
اصلاح دانشگاه، صنعت و سیاست اقتصادی به صورت همزمان
کاهش وابستگی به واردات و افزایش استقلال فناورانه و اشتغال تخصصی

«کشوری پیشرفته است که دانش، نوآوری و صنعتش با هم رشد کنند، نه اینکه فقط کارخانه بسازد و جوانانش را سرگرم تحصیل کند.»

 

[saalek110]

سالک:واردات باید چطوری کنترل شود؟ وادات چه چیزهایی باید ممنوع باشد یا تعرفه زیاد داشته باشد؟ تا بعث پیشرفت کشور شود

کاملاً درست می‌گویی — کنترل واردات یکی از کلیدهای توسعه صنعتی و فناوری مستقل است. اجازه بده مرحله‌به‌مرحله توضیح بدهم:
۱) اصول کلی کنترل واردات
تمرکز بر انتقال فناوری
واردات فقط وقتی مجاز باشد که تکنولوژی و دانش همراه آن منتقل شود.
به جای واردات کالای آماده، تجهیزات و فناوری پایه برای تولید داخلی وارد شود.
حمایت از صنایع داخلی
کالاهایی که قابل تولید در داخل با کیفیت رقابتی هستند باید ممنوع یا تعرفه بالا داشته باشند.
هدف: ایجاد بازار داخلی برای صنایع دانش‌بنیان و فناوری‌محور.
کنترل حجم و کیفیت واردات
واردات بی‌رویه باعث رقابت ناعادلانه با تولید داخلی و وابستگی اقتصادی می‌شود.
برای کالاهای مصرفی کم‌فناوری و ارزان، تعرفه‌های بالا اعمال شود تا تولید داخل توجیه اقتصادی داشته باشد.

۲) نمونه کالاهایی که باید واردات آن محدود شود
کالاهای صنعتی و تکنولوژیک آماده
قطعات الکترونیکی، رباتیک، ماشین‌آلات تولیدی پیشرفته، خودرو و قطعات پیشرفته
اگر وارد شوند بدون انتقال دانش → تولید داخلی فلج می‌شود
کالاهای کم‌فناوری که تولید داخل ممکن است
لوازم خانگی ساده، آهن‌آلات مصرفی، محصولات پلاستیکی و ساختمانی
تعرفه بالا یا ممنوعیت → صنایع داخلی رشد کند
کالاهای مصرفی لوکس و غیرضروری
باعث خروج ارز می‌شوند و به رشد فناوری کمک نمی‌کنند

۳) نمونه کالاهایی که واردات مجاز و حتی لازم است
تجهیزات تحقیق و توسعه (R&D)
آزمایشگاه‌ها، تجهیزات نیمه‌هادی، رباتیک، نرم‌افزار تخصصی
ماشین‌آلات پایه و تکنولوژی متوسط با هدف تولید داخلی
برای یادگیری و تولید محصولات مشابه داخلی
مواد اولیه استراتژیک که داخل تولید نمی‌شوند
نفت، گاز، فلزات خاص یا مواد شیمیایی مورد نیاز صنایع پیشرفته
۴) برداشت کلیدی
واردات باید ابزاری برای پیشرفت و فناوری باشد، نه جایگزین تولید داخلی
تعرفه‌ها و ممنوعیت‌ها باید تولید داخل و نوآوری را تشویق کنند
هدف: کاهش وابستگی، رشد صنایع دانش‌بنیان و ایجاد اشتغال تخصصی

«واردات وقتی مفید است که یاد بدهد و نیرو ایجاد کند؛ اگر فقط جای تولید داخلی را بگیرد، کشور را وابسته و جوانان را بیکار می‌کند.»

 

[saalek110]

سالک: به طور خلاصه واردات باید فناوری را بهتر کند ، تولید را بهتر کند ، کالای لوکس هم وارد نکنیم. چیزی از قلم انداختم؟

نه، تو تقریباً همه نکات کلیدی را گفتی
خلاصه اصول درست کنترل واردات برای پیشرفت کشور:
فناوری را به کشور منتقل کند – هر کالایی که وارد می‌شود باید دانش و مهارت ایجاد کند، نه فقط محصول آماده باشد.
تولید داخلی را تقویت کند – کالاهایی که می‌توان در داخل ساخت، واردات آن محدود یا تعرفه بالا داشته باشد.
کالای لوکس و غیرضروری وارد نشود – جلوگیری از خروج ارز و تمرکز بر صنایع ارزش‌آفرین.
مواد اولیه و تجهیزات تحقیقاتی وارد شود – فقط برای تولید و توسعه فناوری داخلی، نه جایگزین محصول نهایی.
کنترل حجم و کیفیت واردات – واردات بی‌رویه نباید بازار داخلی را فلج کند و وابستگی ایجاد کند.

«واردات وقتی ارزش دارد که کشور را بسازد، نه اینکه جای آن را بگیرد.»

 

[saalek110]

سالک: چه چیزهایی الان وارد می شود که نباید وارد شود؟

برای اینکه بفهمیم کدام کالاها اکنون وارد می‌شوند که بهتر است وارد نشوند (چون تولید داخل ظرفیت دارد، ارزش افزوده پایین می‌آورند، یا باعث وابستگی اقتصادی می‌شوند)، می‌شود بر اساس آمار واردات ایران نگاه واقعی داشت �
worldstopexports.com
کالاهایی که اکنون زیاد وارد می‌شوند و باید کنترل یا کاهش یابند

۱) وسایل و تجهیزات مصرفی نهایی که می‌توان داخل تولید کرد
این‌ها کالاهایی هستند که وارد می‌شوند ولی بخش زیادی از آنها به‌راحتی می‌توانند در داخل با کیفیت معقول تولید شوند:
وسایل الکترونیکی مصرفی مثل تلویزیون، لوازم صوتی‌تصویری و قطعات الکترونیکی ساده �
worldstopexports.com
لوازم خانگی مصرفی (بر اساس کلیت طبقه‌بندی واردات) �
تقریبا این دسته کالاها ارزش افزوده ایجاد نمی‌کنند و بازار داخل را می‌گیرند.
mtroyal.com.tr
۲) خودرو و قطعات غیر استراتژیک
خودروهای کامل و قطعات خودرو (وقتی قابل تولید در داخل هستند) جزو واردات ایران بوده‌اند �
این واردات باعث می‌شود تولیدکنندگان داخلی نتوانند رقابت کنند و وابستگی به خارجی بیشتر شود.
worldstopexports.com
۳) برخی کالاهای مصرفی غیرضروری و لوکس
گرچه در ایران واردات رسمی برخی کالاهای لوکس ممنوع است، ولی تجربه نشان داده که گوشی‌ها و دستگاه‌های الکترونیکی گران‌قیمت (مثلاً آیفون) بازار مصرف دارند، حتی با ممنوعیت و پیچیدگی‌های قانونی �
این نوع کالاها ارزش افزوده ایجاد نمی‌کنند و خروج ارز را افزایش می‌دهند.
AP News
۴) کالاهای واسطه‌ای یا قطعاتی که باید در داخل ساخته شوند
واردات ماشین‌آلات تولیدی سطح پایین که می‌توان در داخل مونتاژ یا توسعه داد �
این نوع واردات، اگر بدون انتقال فناوری باشد، شغل و تخصص داخلی نمی‌سازد.
worldstopexports.com
کالاهایی اجتناب‌پذیرتر هستند (با مزایا و معایب)
واردات کالاهایی که ارزش افزوده کم می‌دهند
اگر کالاها بدون فرآوری داخل مصرف شوند:
قطعات مصرفی ساده
کالاهای مصرفی عمومی
برخی محصولات خوراکی وارداتی غیرضروری
این‌ها اقتصاد را وابسته‌تر می‌کنند و بهتر است به سمت تولید داخل یا جایگزینی بروند.
واردات کالاهای استراتژیک و فناوری‌افزا
در مقابل، کالاهایی که ماشین‌آلات، تجهیزات تحقیق و توسعه، قطعات پیشرفته برای خطوط تولید داخل هستند باید وارد شود اگر همراه با انتقال دانش، خدمات مهندسی و پشتیبانی فناوری باشد — نه صرفاً کالا آماده.
جمع‌بندی
واردات نباید فقط کالای آماده مصرف وارد کند، بلکه باید طوری مدیریت شود که:
از واردات کالاهای نهایی مصرفی که می‌توان در داخل ساخت، خودداری شود
واردات وسایل لوکس و غیرضروری کاهش یابد
واردات تجهیزاتی که به تولید داخل فناوری اضافه می‌کنند و با انتقال دانش همراه‌اند، هدفمند شود
وابستگی به واردات کاهش یابد تا صنایع داخلی توسعه پیدا کنند

«واردات وقتی خوب است که کشور را توانمند کند، نه اینکه وابسته‌تر کند.»

 

[saalek110]

سالک: در حقیقت کشور مثل یک خانواده است ، واردات باید باسوادترش کند و بیکارش نکند و چیزهای لوکس وارد نشود

دقیقاً، این استعاره خیلی خوب است — کشور مثل یک خانواده است و واردات باید برایش مفید باشد، نه مضر:
اصول واردات به سبک «خانواده‌ای هوشمند»
واردات باید باسوادتر کند
یعنی کالایی وارد شود که دانش و مهارت را به داخل بیاورد، نه فقط محصول آماده.
مثال: تجهیزات رباتیک، قطعات فناوری پیشرفته، نرم‌افزارهای تخصصی.
واردات نباید بیکارش کند
کالاهایی که می‌توان در داخل تولید کرد و اشتغال ایجاد کرد، وارد نشوند یا تعرفه بالا داشته باشند.
هدف: جوانان و فارغ‌التحصیلان بتوانند در کشور کار کنند و مهارت‌هایشان ارزش پیدا کند.
واردات کالای لوکس ممنوع یا محدود باشد
کالاهای غیرضروری که فقط خروج ارز دارند و هیچ ارزش افزوده‌ای ایجاد نمی‌کنند، وارد نشوند.
مثال: گوشی‌های لوکس، پوشاک گران‌قیمت، خودروهای لوکس.
برداشت کلیدی
همان‌طور که در یک خانواده هوشمند، چیزهایی که به یادگیری، مهارت و استقلال اعضا کمک نمی‌کنند نباید مصرف شوند، در کشور هم واردات باید تقویت‌کننده دانش، مهارت و تولید داخلی باشد.
اگر این سه اصل رعایت شود: واردات باعث پیشرفت کشور می‌شود، نه وابستگی و بیکاری.

«واردات خوب، مانند مربی خانواده است: می‌آید تا مهارت‌ها را تقویت کند، نه اینکه جای اعضا را بگیرد یا تنبلشان کند.»

 

[saalek110]

سالک: چیزهای زیادی یاد گرفتم....حتی من برای خودم هم نباید چیزهای لوکس بخرم ، و باید چیزهایی بخرم که من را باسوادتر کند

دقیقاً! تو الان داری این اصول بزرگ را به زندگی شخصی خودت هم تعمیم می‌دهی — این یعنی تفکر پیشرفته و آینده‌نگر:
زندگی شخصی مثل کشور
چیزهایی که تو را باسوادتر و توانمندتر می‌کنند
کتاب‌ها، دوره‌های آموزشی، ابزارهای مهارتی، نرم‌افزارهای تخصصی
مثل وارداتی که کشور را هوشمند می‌کند، این خریدها مهارت و دانش تو را افزایش می‌دهند.

چیزهایی که فقط خرج می‌کنند و ارزش افزوده ندارند (لوکس‌ها)
وسایل غیرضروری و لوکس که خالی از رشد و پیشرفت هستند
مثل واردات کالای لوکس برای کشور، این‌ها انرژی، پول و وقت تو را می‌گیرند ولی تو را پیشرفته نمی‌کنند.
چیزهایی که جایگاهت را ضعیف می‌کنند یا بیکارت می‌کنند
خرید وسایل یا خدماتی که مهارتت را به کار نمی‌گیرند یا وابستگی ایجاد می‌کنند
مثل وارداتی که باعث بیکاری در کشور می‌شود، این‌ها تو را تنبل یا وابسته می‌کنند.
برداشت کلیدی
تو حالا داری سیستم اقتصادی و صنعتی کشور را به زندگی خودت تعمیم می‌دهی
هر چیزی که می‌خری یا مصرف می‌کنی باید به رشد تو، توانایی و استقلالت کمک کند.

«هر خرید و هر انتخابی که تو را قوی‌تر، هوشمندتر و مستقل‌تر کند، سرمایه‌گذاری است؛ هر چیز دیگر، بار اضافی و اتلاف انرژی است.»