1.تركيب بندي 2.رنگنبدي 3.نوردهي مناسب 4.تنظيمات مناسب 5.زاويه ديد مناسب 6.استفاده درست از ابزار
در كل بايد عكس طوري باشه كه مفهوم رو به مخاطب برسونه (به خصوص عكسهاي دو رنگ (سياه سفيد و يا دو رنگ مختلف ديگه) و باز به خصوص عكاسي اجتماعي-خبري و...
به نظر من از همه مهمتر هم:
1.تركيبندي 2.زاويه ديد 3. رنگبندي و از همه اينا مهمتر ديد خوب هستش...
چشم دوربین می نگرد . کلید فشرده می شود . و ... صدایی به گوش می رسد.| صدایی خشک و فلزی . دریچه ای باز و بسته می شود . در یک صدم ثانیه . و شاید در یکهزارم آن ... و تصویر ثبت می شود . این است عکاسی .
!
وضوح تصویر و نور صحیح دو شرط اصلی برای موفقیت عکاس در برداشتن عکس از نظر فنی است. عکسی را از نظر فنی می توان ( عکس خوب ) دانست که محاسبه نور آن صحیح انجام بگیرد و تمام جزئیات آن در حد کافی از وضوخ برخوردار باشد.ضمنا هیچگونه کج شکلی و ناهنجاری در آن به چشم نخورد. از لحاظ فرم یعنی طرز قرار گرفتن خطها . سطحها . حجم ها و شکلها که در حقیقت هر تصویر از همین اجزاء تشکیل می گردد از اصول و قواعد کمپوزیسیون (ترکیب بندی) می توان کمک گرفت.
اما هر تصویری که از لحاظ فنی صحیح و خوب باشد الزاما عکس جالبی نیست.
در موقع گرفتن عکس اگر قلب و روح انسان در برابر موضوعی که انتخاب کرده است از احساس خالی باشد پیشرفته ترین دوربین ها و جدیدترین و کامل ترین امکانات هم نخواهد توانست کوچکترین خدمت و کمکی در جلب توجه بیننده بکنند.(به جز در عکاس صنعتی!)
