میدان وضوح :
میدان وضوح منطقه ای است که در پس و پیش فاصله تنظیم شده وجود دارد . بهتر است قبلا توضیحی در مورد مفهوم وضوح بدهیم :
تصویر وقتی واضح است که نقطه های آن حقیقتا به شکل نقطه درآمده باشد و زمانی ناواضح است که نقطه ها در میان لکه های کوچک کم و بیش گسترده ای غوطه ور باشند . این لکه ها را دایره های ابهام مینامند .
وضوح تصویر به عوامل گوناگونی بستگی دارد : از قبیل کیفیت عدسی ، بستگی یا گشادی دیافراگم و مخصوصا دقتی که در انتخاب فاصله تنظیم به عمل می آید . این بدان معنا است که قواعد و اصول عمق میدان را باید به دقت مورد مطالعه قرار بدهیم .
کاهش عمق میدان :
کاهش عمق میدان باعث میشود تصویر تنها در فاصله محدودی شفاف بیافتد و بقیه تصویر ، مات یا غیر واضح شود . از این حالت در عکاسی از چهره یا مواردی که قصد داریم سوژه اصلی را از زمینه جدا کنیم استفاده میشود . برای این منظور باید از دیافراگم های بازتر (f کوچکتر) استفاده کرد
نکته : برای کاهش عمق میدان ، نزدیک شدن بیشتر به سوژه یا زوم روی آنها نیز موثر است .
افزایش عمق میدان :
افزایش عمق میدان ، سبب میشود تمام تصویر ، چه در پیش زمینه و چه در پشت زمینه ، شفاف و واضح بیافتد . در عکاسی از مناظر میتوان از این حالت استفاده نمود . برای این حالت کافیست از کوچکترین اندازه های دهانه دیافراگم (f بالا) استفاده کرد ، در صورت امکان از سوژه فاصله گرفت و دوربین را در حالت واید یا غیر زوم قرار داد .
برای واضح شدن تمام تصویر در این حالت لازم است ، فاصله میان دوربین و دورترین محلی را که میخواهید در تصویر شفاف بیافتد ، به 3 قسمت تقسیم کرده و دوربین را در فاصله (یک سوم 3/1) از خودتان فوکوس نمائید .
هرگاه امکان تعویض عدسی دوربین وجود داشته باشد ، ما خواهیم توانست بر عمق میدان مسلط شویم . اگر بخواهیم همه پلانهای تصویر واضح باشد بهتر است از یک عدسی با فاصله کانونی کوتاه (زاویه باز) و دیافراگم بسته استفاده کنیم . برعکس ، اگر بخواهیم موضوعی را از زمینه شلوغ آن جدا کنیم ، کافی است از یک عدسی با فاصله کانونی بلند (تله فتو)و دیافراگم باز کمک بگیریم .
جداسازی یک موضوع واضح مانند چهره انسان ، از اطراف و جوانب محو آن ، کاری است که حال و هوای شاعرانه به تصویر میبخشد و در عین حال یکی از شیوه های عکاسی خوب محسوب میشود
به یاد داشته باشید که به هنگام تغییر دیافراگم جهت کاهش یا افزایش عمق میدان ، تاثیر مستقیم بروی شاتر میگذارید و باید میزان سرعت شاتر و نوردهی توسط آنرا نیز در نظر داشته باشید .
یادآوری :
برای افزایش عمق میدان معمولا بهتر است از حالت Apertur (که در اکثردوربینها با کلمه ( A مشخص شده استفاده کنید و دیافراگم را روی بسته ترین حالت قرار دهید . در این صورت دوربین به منظور نوردهی مناسب سرعت شاتر را به صورت اتومات تنظیم میکند . اگر دوربین شما امکان تنظیم دستی (حالت وضعیت A) را ندارد ، برای افزایش عمق میدان میتوانید از ترفندهای زیر استفاده کنید :
1) در نور زیاد خورشید عکاسی نمائید ، در این حالت دوربین دیافراگم را روی بسته ترین حالت قرار میدهد . برای اینکه کاملا این مسئله را متوجه شوید مثالی میزنیم : اگر با چشمان خود رو به محلی پر نور یا به سمت خورشید نگاه کنید ، خواهید دید که ناخودآگاه چشمان شما بسته میشود و دقیقا این حالت در دوربین شما رخ میدهد که نورسنج داخلی دوربین هرگاه به سمت محلی پر نور نشانه رود ، دیافراگم را جهت وارد شدن نور کمتر ، تنگتر میکند .
2) لنز را از حالت زوم خارج کرده و به صورت WIDE درآورید . اگر دوربین شما قابلیت تعویض لنز را دارد میتوانید با جابه جایی لنز این حالت را اجرا کنید .
3) از سوژه فاصله بگیرید .در موضوعات قبلی گفته شد که ، وقتی لنز دوربین روی موضوعی نزدیک متمرکز میشود (فوکوس کردن که در فصل بعدی با آن آشنا میشوید) ، دیافراگم باز شده و پشت سوژه را مات میکند . پس برای عکس این عمل ، فوکوس را در فاصله دورتری انجام میدهیم و از سوژه مورد نظر فاصله میگیریم .
با اندکی تمرین کردن به راحتی میتوانید کاملا با عمق میدان توسط تغییر دیافراگم آشنا شوید ، از هر سوژه ای میتوانید استفاده کنید ،حتی اگر موضوعتان یک تکه سنگ کوچک باشد .
میدان وضوح منطقه ای است که در پس و پیش فاصله تنظیم شده وجود دارد . بهتر است قبلا توضیحی در مورد مفهوم وضوح بدهیم :
تصویر وقتی واضح است که نقطه های آن حقیقتا به شکل نقطه درآمده باشد و زمانی ناواضح است که نقطه ها در میان لکه های کوچک کم و بیش گسترده ای غوطه ور باشند . این لکه ها را دایره های ابهام مینامند .
وضوح تصویر به عوامل گوناگونی بستگی دارد : از قبیل کیفیت عدسی ، بستگی یا گشادی دیافراگم و مخصوصا دقتی که در انتخاب فاصله تنظیم به عمل می آید . این بدان معنا است که قواعد و اصول عمق میدان را باید به دقت مورد مطالعه قرار بدهیم .
کاهش عمق میدان :
کاهش عمق میدان باعث میشود تصویر تنها در فاصله محدودی شفاف بیافتد و بقیه تصویر ، مات یا غیر واضح شود . از این حالت در عکاسی از چهره یا مواردی که قصد داریم سوژه اصلی را از زمینه جدا کنیم استفاده میشود . برای این منظور باید از دیافراگم های بازتر (f کوچکتر) استفاده کرد
نکته : برای کاهش عمق میدان ، نزدیک شدن بیشتر به سوژه یا زوم روی آنها نیز موثر است .
افزایش عمق میدان :
افزایش عمق میدان ، سبب میشود تمام تصویر ، چه در پیش زمینه و چه در پشت زمینه ، شفاف و واضح بیافتد . در عکاسی از مناظر میتوان از این حالت استفاده نمود . برای این حالت کافیست از کوچکترین اندازه های دهانه دیافراگم (f بالا) استفاده کرد ، در صورت امکان از سوژه فاصله گرفت و دوربین را در حالت واید یا غیر زوم قرار داد .
برای واضح شدن تمام تصویر در این حالت لازم است ، فاصله میان دوربین و دورترین محلی را که میخواهید در تصویر شفاف بیافتد ، به 3 قسمت تقسیم کرده و دوربین را در فاصله (یک سوم 3/1) از خودتان فوکوس نمائید .
هرگاه امکان تعویض عدسی دوربین وجود داشته باشد ، ما خواهیم توانست بر عمق میدان مسلط شویم . اگر بخواهیم همه پلانهای تصویر واضح باشد بهتر است از یک عدسی با فاصله کانونی کوتاه (زاویه باز) و دیافراگم بسته استفاده کنیم . برعکس ، اگر بخواهیم موضوعی را از زمینه شلوغ آن جدا کنیم ، کافی است از یک عدسی با فاصله کانونی بلند (تله فتو)و دیافراگم باز کمک بگیریم .
جداسازی یک موضوع واضح مانند چهره انسان ، از اطراف و جوانب محو آن ، کاری است که حال و هوای شاعرانه به تصویر میبخشد و در عین حال یکی از شیوه های عکاسی خوب محسوب میشود
به یاد داشته باشید که به هنگام تغییر دیافراگم جهت کاهش یا افزایش عمق میدان ، تاثیر مستقیم بروی شاتر میگذارید و باید میزان سرعت شاتر و نوردهی توسط آنرا نیز در نظر داشته باشید .
یادآوری :
برای افزایش عمق میدان معمولا بهتر است از حالت Apertur (که در اکثردوربینها با کلمه ( A مشخص شده استفاده کنید و دیافراگم را روی بسته ترین حالت قرار دهید . در این صورت دوربین به منظور نوردهی مناسب سرعت شاتر را به صورت اتومات تنظیم میکند . اگر دوربین شما امکان تنظیم دستی (حالت وضعیت A) را ندارد ، برای افزایش عمق میدان میتوانید از ترفندهای زیر استفاده کنید :
1) در نور زیاد خورشید عکاسی نمائید ، در این حالت دوربین دیافراگم را روی بسته ترین حالت قرار میدهد . برای اینکه کاملا این مسئله را متوجه شوید مثالی میزنیم : اگر با چشمان خود رو به محلی پر نور یا به سمت خورشید نگاه کنید ، خواهید دید که ناخودآگاه چشمان شما بسته میشود و دقیقا این حالت در دوربین شما رخ میدهد که نورسنج داخلی دوربین هرگاه به سمت محلی پر نور نشانه رود ، دیافراگم را جهت وارد شدن نور کمتر ، تنگتر میکند .
2) لنز را از حالت زوم خارج کرده و به صورت WIDE درآورید . اگر دوربین شما قابلیت تعویض لنز را دارد میتوانید با جابه جایی لنز این حالت را اجرا کنید .
3) از سوژه فاصله بگیرید .در موضوعات قبلی گفته شد که ، وقتی لنز دوربین روی موضوعی نزدیک متمرکز میشود (فوکوس کردن که در فصل بعدی با آن آشنا میشوید) ، دیافراگم باز شده و پشت سوژه را مات میکند . پس برای عکس این عمل ، فوکوس را در فاصله دورتری انجام میدهیم و از سوژه مورد نظر فاصله میگیریم .
با اندکی تمرین کردن به راحتی میتوانید کاملا با عمق میدان توسط تغییر دیافراگم آشنا شوید ، از هر سوژه ای میتوانید استفاده کنید ،حتی اگر موضوعتان یک تکه سنگ کوچک باشد .
