در دنیای سیستمعاملهای لینوکس، انتخاب محیط دسکتاپ یکی از تصمیمات مهم و تأثیرگذار برای کاربران است. هر محیط دسکتاپ ویژگیها، ظاهر و عملکرد خاص خود را دارد که بسته به نیاز و سلیقه کاربران انتخاب میشود. یکی از این محیطهای دسکتاپ که به دلیل سادگی، سرعت و کارآیی بالا مورد توجه قرار گرفته است، محیط دسکتاپ LXDE یا Lightweight X11 Desktop Environment میباشد.
LXDE به عنوان یک محیط دسکتاپ سبک و سریع طراحی شده است و هدف اصلی آن ارائه تجربه کاربری روان با مصرف منابع پایین می باشد. این ویژگیها، LXDE را به گزینهای مناسب برای کامپیوترهای قدیمیتر یا سیستمهایی با منابع محدود تبدیل کرده است. در این مقاله، به بررسی تاریخچه، ویژگیها و ابزارهای خاص این محیط دسکتاپ پرداخته میشود.
تاریخچه محیط دسکتاپ LXDE
محیط دسکتاپ LXDE یا Lightweight X11 Desktop Environment اولین بار توسط Hong Jen Yee، یک توسعهدهنده نرمافزار تایوانی، معرفی شد. هدف اصلی این پروژه، ایجاد یک محیط دسکتاپ سبک و کارآمد برای سیستمهای مبتنی بر لینوکس بود که بتواند روی سختافزارهای قدیمی و سیستمهای با منابع محدود به خوبی عمل کند.
تاریخچه محیط دسکتاپ LXDE
تصویر(1)
پروژه LXDE در سال 2006 آغاز شد و اولین نسخه رسمی آن نیز سال 2008 منتشر گردید. تمرکز اصلی تیم توسعه روی بهینهسازی استفاده از منابع سیستم بود، به طوری که LXDE بتواند با مصرف کمتر حافظه و پردازنده، عملکردی سریع ارائه دهد. این ویژگیها، LXDE را به یکی از گزینههای محبوب برای کاربران لینوکس، به ویژه در دستگاههای قدیمیتر و سیستمهای تعبیهشده (embedded systems) تبدیل کرد.
یکی از نقاط قوت LXDE کتابخانههای ساده و سبک مانند GTK+ 2 بود که به کاهش مصرف منابع و افزایش سرعت کمک میکرد. در طول سالها، LXDE تکامل یافت و امکانات و ویژگیهای جدیدی به آن اضافه شد اما همواره هدف اصلی پروژه که سبکی و کارایی می باشد، حفظ گردید.
در سال 2013، Hong Jen Yee اعلام کرد که به جای ادامه توسعه LXDE با استفاده از GTK+ 2، یک پروژه جدید با نام LXQt را آغاز خواهد کرد که بر پایه کتابخانه Qt است. این تصمیم به دلیل مزایای فراوان Qt از جمله عملکرد بهتر و پشتیبانی ویژگیهای مدرنتر گرفته شد. با این حال، توسعه LXDE به عنوان یک پروژه مستقل همچنان ادامه یافت و تا امروز نیز یکی از محیطهای دسکتاپ محبوب و سبک برای لینوکس بوده است.
در نهایت، تاریخچه LXDE نشاندهنده تلاشی مستمر برای ایجاد یک محیط دسکتاپ ساده، سریع و کارآمد است که بتواند نیازهای کاربران مختلف را برآورده کند.
ویژگیهای محیط دسکتاپ LXDE
ویژگیهای محیط دسکتاپ LXDE
تصویر(2)
محیط دسکتاپ LXDE با هدف ارائه یک تجربه کاربری ساده و کارآمد، طراحی شده است و با ویژگیهای خاص خود توانسته جایگاه ویژهای در بین کاربران لینوکس پیدا کند. در ادامه به برخی از مهمترین ویژگیهای LXDE پرداخته میشود:
سبک و سریع: LXDE به دلیل استفاده بهینه از منابع سیستم، جز سبکترین محیطهای دسکتاپ موجود برای لینوکس محسوب میشود. این محیط دسکتاپ با مصرف کم حافظه و پردازنده، روی سیستم های ضعیف نیز عملکرد سریع و مناسبی دارد.
سازگاری با سیستمهای قدیمی: یکی از مهمترین دلایل محبوبیت LXDE، سازگاری آن با سختافزارهای قدیمی است. سبک بودن و نیاز به منابع کم در سیستم موجب می شود تا LXDE روی کامپیوترهای قدیمی به راحتی اجرا گردد و تجربه کاربری مناسبی را ارائه دهد.
رابط کاربری ساده و کاربرپسند: LXDE دارای یک رابط کاربری ساده و کاربرپسند است که برای کاربران مبتدی و حرفهای مناسب می باشد. همچنین اجزای مختلف دسکتاپ مانند ابزارها و تنظیمات، به آسانی در دسترس هستند.
ماژولار و قابل تنظیم: LXDE از یک معماری ماژولار برخوردار است که اجازه میدهد تا اجزای مختلف دسکتاپ را به دلخواه خود تنظیم و پیکربندی نمایید. این ویژگی باعث میشود تا کاربران بتوانند محیط دسکتاپ خود را به بهترین نحو شخصیسازی کنند.
پشتیبانی از چندین زبان: LXDE از چندین زبان مختلف پشتیبانی میکند که این ویژگی آن را برای کاربران مختلف از سراسر دنیا جذاب میسازد.
نرمافزارهای پیشفرض کاربردی: LXDE با مجموعهای از نرمافزارهای پیشفرض ارائه میشود که نیازهای اولیه کاربران را پوشش میدهند. این نرمافزارها شامل مدیریت فایل PCManFM، ویرایشگر متن Leafpad، ترمینال LXTerminal و... میشوند.
سازگاری با استانداردهای فریدسکتاپ: LXDE با استانداردهای FreeDesktop.org سازگاری دارد که باعث میشود بتواند به همراه سایر محیطهای دسکتاپ و نرمافزارهای لینوکس کار کند. این سازگاری، قابلیت تعامل و استفاده مشترک از نرمافزارها را افزایش میدهد.
مصرف بهینه انرژی: به دلیل سبک بودن و استفاده بهینه از منابع سیستم، LXDE مصرف انرژی کمتری دارد. این ویژگی برای کاربران لپتاپ و دستگاههای قابل حمل بسیار مهم است زیرا موجب افزایش عمر باتری می شود.
ابزارهای خاص در محیط دسکتاپ LXDE
محیط دسکتاپ LXDE شامل مجموعهای از ابزارها و برنامههای کاربردی است که با بهبود تجربه کاربری، نیازهای اساسی کاربران را پوشش میدهد. در ادامه به برخی از مهمترین ابزارها اشاره خواهد شد:
PCManFM: ابزار PCManFM یا PCMan File Manager فایل منیجر پیشفرض LXDE است که با سرعت بالا و مصرف منابع پایین، امکان مدیریت فایلها و پوشهها را به کاربران میدهد. این ابزار از ویژگیهایی مانند زبانه (tab)، قابلیت drag & drop (کشیدن و رها کردن)، نمایش چندگانه (لیست، آیکن و جزئیات) و... برخوردار است. همچنین از استانداردهای FreeDesktop پشتیبانی میکند و قابلیت اتصال به شبکههای محلی و دستگاههای ذخیرهسازی خارجی را دارد.
پروژه LXDE
تصویر(3)
LXPanel: نوار وظیفه (taskbar) قابل تنظیم LXDE است که شامل منوی برنامهها، ناحیه اعلانها، ساعت و ابزارهای دیگر میشود. این پنل کمک می کند تا برنامههای در حال اجرا را مدیریت کنید و به ابزارهای موردنیاز خود دسترسی داشته باشید.
LXTerminal: این ابزار، ترمینال پیشفرض LXDE می باشد که اجرای دستورات و اسکریپتهای خط فرمان (Command-Line) را با سرعت بالا ممکن میسازد. LXTerminal از tab پشتیبانی میکند و به کاربران امکان میدهد تا چندین tab ترمینال را در یک پنجره مدیریت کنند.
Leafpad: یک ویرایشگر متن ساده و سبک می باشد که برای ویرایش سریع فایلهای متنی طراحی شده است. این ابزار با رابط کاربری ساده خود به کاربران امکان میدهد تا فایلهای متنی را ویرایش و ذخیره نمایند.
GPicView: ابزار GPicView، نمایشگر تصویر پیشفرض LXDE است که با سرعت بالا و مصرف پایین، امکان مشاهده تصاویر را به کاربران میدهد. این ابزار از فرمتهای مختلف تصویری پشتیبانی میکند و دارای ویژگیهایی مانند نمایش اسلاید و بزرگنمایی تصاویر است.
LXAppearance: ابزاری برای تنظیمات ظاهری است که اجازه می دهد تا ظاهر محیط دسکتاپ خود را به دلخواه تغییر دهید. LXAppearance شامل تنظیمات مربوط به تمها، آیکونها، فونتها و نشانگر ماوس می باشد.
LXSession: این ابزار وظیفه مدیریت و نگهداری سشن کاربری را بر عهده دارد. LXSession از قابلیتهایی مانند ذخیرهسازی و بازیابی سشن ها، مدیریت خودکار برنامهها و تنظیمات شخصی کاربر پشتیبانی میکند.
LXMusic: یک پخشکننده موسیقی سبک و ساده می باشد که برای پخش فایلهای صوتی طراحی شده است. این ابزار با رابط کاربری ساده و پشتیبانی از فرمتهای مختلف صوتی، امکان پخش و مدیریت قطعات موسیقی کاربر را فراهم میکند.
LXTask: برنامه task manager در LXDE است که به کاربران امکان میدهد تا پروسه های در حال اجرا را مشاهده و مدیریت کنند. ابزار مذکور کمک میکند تا برنامههایی که مشکل دارند متوقف نموده و میزان استفاده از منابع سیستم را مشاهده نمایید.
LXInput: یک ابزار تنظیمات دستگاههای ورودی است که به کاربران امکان میدهد تا تنظیمات مرتبط با کیبورد و ماوس را پیکربندی نمایند. این ابزار قابلیتهایی مانند تنظیم حساسیت ماوس و تغییر عملکرد کلیدها را فراهم میکند.
نتیجهگیری
محیط دسکتاپ LXDE با طراحی سبک، سریع و کاربرپسند، انتخابی ایدهآل برای کاربرانی است که به دنبال بهرهوری بالا و استفاده بهینه از منابع سیستم هستند. این محیط دسکتاپ با ابزارهای کاربردی مانند PCManFM، LXTerminal و Leafpad، نیازهای اساسی کاربران را پوشش می دهد. LXDE برای سیستمهای با مشخصات سخت افزاری ضعیف و قدیمی مناسب است و میتواند عملکردی سریع و روان فراهم نماید
محیط دسکتاپ LXDE همانطور که از نامش پیداست، یک محیط دسکتاپ سبک و ساده برای سیستمعاملهای لینوکس و سیستمعاملهای مشابه یونیکس محسوب میشود. این محیط دسکتاپ به دلیل مصرف کم منابع سیستمی، سرعت بالا و رابط کاربری ساده، برای کامپیوترهای قدیمی یا سیستمهایی با سختافزار ضعیف بسیار مناسب است.
تا اونجایی که دیدم قابلیت شخصی سازی xfce بیشتر هست.
راحتی بر میگرده به خودتون که با کدوم راحت تر هستید ولی lxde برای رم زیر 1 گیگ مناسب تر هست و خوب خودش رو نشون میده چون سبک تر هست.
سالک: اینها فقط نقل از یک پست یک فروم است ، من نمی دونم درست گفته یا نه.
LXDE واقعا سبکه و سیستم دوره ی پالونه سنگی رو باهاش بالا میارم ولی خوب به همون نسبتم امکاناتش کمه و به نظر منم قابل قیاس با میزکارهای KDE و GNONE به لحاظ امکانات و شخصی سازی نیست ولی XFCE در کنار اینکه سبکه و روون هست خیلی از امکانات شخصی سازی رو برخلاف LXDE داره.
میزکار! همیشه از مسائل جذاب دنیای گنو/لینوکس هست،و به شما اجازه میده که با یک رابط گرافیکی با سیستم عامل خودتون در ارتباط باشید.معمولا یک میزکار از یک برنامه مدیریت پنجره و یک برنامه مدیریت فایل و برنامهها و همچنین کتابخانهها برای مدیریت میز کار تشکیل شده.(دانش نامه ویکی پدیا )
خوشبختانه در دنیای گنو/لینوکس تنوع میزکار بالاست و شما مجبور نیستی از میزکاری که دوست نداری استفاده کنی.مثلا! اگر شما از ریخت و قیافه ویندوز و کلا رابط گرافیکی اون خوشت نیاد انتخاب رسمی دیگه ای نداری! البته میشه با تم و … ظاهر اون رو تغییر بدی، ولی مثلا اگه شما از قیافه Gnome که میزکار پیش فرض اوبونتو هست خوشت نیاد خیلی راحت میتونی از میزکار دیگه ای استفاده کنی و ازش لذت ببری. میزکارهای معروف دنیای گنو/لینوکس Gnome و XFCE و KDE و LXDE و Cinnamon و Mate و … هستند.
معمولا توزیع های محبوب مثل Fedora و Ubuntu سعی میکنند که سیستم عاملشون رو با چنتا توزیع زیر مجموعه با میزکار های پیش فرض متفاوت ارائه بدن!مثلا شرکت کنونیکال یا جامعه کاربری اوبونتو همیشه علاوه بر Ubuntu که از میزکار Gnome استفاده می کنه،یه سری توزیع دیگه هم ارائه میده که از میزکار های دیگه به طور پیش فرض استفاده می کنند.Xubuntu با میزکار پیش فرض XFCE و Kubuntu با میزکار پیش فرض KDE و Lubuntu با میزکار پیش فرض LXDE و Ubuntu Mate با میزکار پیش فرض Mate و … .
بعضی توزیع های محبوب مثل ArchLinux و OpenSuse و Debian سیاست متفاوتی دارند . این توزیع ها چند توزیع زیر مجموعه برای هر میزکار ارائه نمیدن! یک فایل ایمیج برای نصب ارایه میدن و کاربر هنگام نصب توزیع میتونه میزکارش رو انتخاب کنه و براش موقع نصب اولیه میزکار دلخواهش نصب میشه .
هر کدوم از میزکارها با یک سری اهداف خاص ساخته شدند و یه سری option مخصوص به خودشون و برنامه های کاربردی مخصوص به خودشون دارند و کاربرها با توجه به نیازهاشون و البته سلیقه و روحیاتشون اونها رو انتخاب میکنند.
کار دیگه ای که بعضی از توزیع های محبوب مثل Fedora و Ubuntu انجام میدن این هست که علاوه بر دادن توزیع با میزکار پیش فرض مختلف ، برای اهداف خاص هم توزیع میدن! مثلا اوبونتو علاوه بر توزیع هایی که گفتم همیشه Edubuntu و Ubuntu Studio و Mythbuntu و Ubutnu Kylin رو هم ارائه میده که بر اساس همون توزیع ها هستند.
Ubuntu Studio بر اساس Xubuntu هست و یه سری برنامه های صدابرداری و ادیت فیلم و تصویر و موسیقی به شکل پیش فرض نصب داره و برای این جور فعالیت ها ساخته شده. Edubuntu بر اساس اوبونتو هست و با تمرکز اهداف آموزشی تولید میشه.Mythubuntu با تمرکز برای استفاده چند رسانه ای تولید میشه و Ubuntu kylin که بر اساس Ubuntu هست با تمرکز برای استفاده کاربر های چینی تولید میشه.به همین ترتیب هم Fedora یه سری Spin داره که با اهداف مختلف تولید میشه و میتونید به سایتش مراجعه کنید و اونا رو ببینید.
آیا میشه چند میزکار رو کنار هم داشت؟
بله!
پس چرا توزیع های با میزکار پیش فرض مختلف ارائه میشه؟
به نظر من جواب واضح هست! تا کاربر بهترین تجربه رو با میزکار مورد علاقش داشته باشه!همیشه توصیه من اینه که اگر از یه میزکار خوشتون اومده و میخواید به عنوان پیش فرض ازش استفاده کنید ، برید سراغ توزیع هایی که اون رو به طور پیش فرض نصب داره!مثلا اگه از XFCE خوشت میاد بهتره که Xubuntu نصب کنی که میزکار پیش فرضش XFCE هست، تا اینکه XFCE رو کنار میزکار پیش فرضت نصب کنی. چون معمولا وقتی شما یه میزکار رو کنار میزکار پیش فرض توزیع خودتون نصب میکنید یه سری مشکلات پیش بینی نشده یا ناپایداری به وجود میاد یا شاید بهترین حالت اون میزکار رو نتونید تجربه کنیدیا اگر هم مشکلی به وجود نیات بی دلیل یه سری بسته اضافی رو سیستم نصب هست. ولی برای تست از هر توزیعی استفاده میکنید میشه یه میزکار دیگه رو هم کنار میزکار پیش فرضتون داشته باشید و تستش کنید.ولی خب انتظار بهترین تجربه رو در این حالت نداشته باشید و انتظار مشکلات پیش بینی نشده ای رو هم داشته باشید! .
در این قسمت درباره هرکدوم از این میزکارها تجربه شخصی خودم رو بیان میکنم
-----------------------
LXDE
این پروژه از پروژه هاییست که روی سبک بودن میزکار تمرکز داره! واگر شما یک سیستم خیلی قدیمی هم داشته باشید که کانفیگ خیلی پایینی داشته باشه با خیال راحت میتونید یک توزیع با میزکار LXDE رو روش اجرا کنید! این میزکار با GTK+ 2 و زبان C نوشته شده و در حال مهاجرت به QT هست و قراره در نسخه های جدید با نام LXQT ارائه بشه
roocket.ir
upgradeit.ir
