چرا دوست داشتم هند رو تجربه کنم؟
تنوع زنده: زبان، رنگ، مذهب، غذا، موسیقی… مغز همیشه بیداره، خسته نمیشه
معنویت جاری: از معبد و اذان و ناقوس تا یوگا و سکوت… انگار سؤالهای درونیات شنیده میشن
آدمها: با همهی شلوغی و فقر و تضاد، دلدارن؛ ارتباط انسانی هنوز زندهست
زبان هندی: زبانی که هر روز تمرینش خودش یه بازی ذهنیه (و تو الان توی همین بازیای )
اما چرا نه دائمی؟
شلوغی و صدا گاهی فرسودهکنندهست
بینظمی برای ذهنهای حساس سخته
فاصلهی طبقاتی بعضی روزها دلآزار میشه
گرما و رطوبت همیشه مهربون نیست
هِند (به انگلیسی: India)[۴] بهارات (به هندی: Bhārat) یا هندوستان با نام رسمی جمهوری هند (به هندی: Bhārat Gaṇarājya)[۵] (به انگلیسی: Republic of India) کشوری در جنوب آسیا است. هند هفتمین کشور پهناور در جهان است. هند همچنین پرجمعیتترین دموکراسی جهان است. از جنوب توسط اقیانوس هند، از جنوب غربی با دریای عرب، و از جنوب شرقی هم توسط خلیج بنگال احاطه شده، همچنین از سمت غرب با پاکستان؛[الف] از شمال با چین، نپال، و بوتان؛ و از سمت شرق با بنگلادش و میانمار مرز مشترک دارد. هند در اقیانوس هند با سریلانکا و مالدیو مجاور بوده و جزایر آندامان و نیکوبار آن با تایلند، میانمار و اندونزی مرز آبی مشترک دارد.
انسان مدرن اولیه ۵۵٬۰۰۰ سال قبل از آفریقا وارد شبهقاره هند شدند.[۶] اشتغال طولانی مدتشان، در ابتدا به صورت اشکال مختلفی از انزواهای شکارچی-گردآورنده بود که موجب شد آن منطقه بعد از آفریقا، از نظر تنوع ژنتیکی انسانها تبدیل به متنوعترین منطقه جهان گردد.[۷] حدود ۹۰۰۰ سال پیش در این شبهقاره، زندگی ثابت و مستقر در حواشی غربی حوضه آبریز رود سِند پدیدار گشت که طی هزاره سوم پیش از میلاد به تدریج به تمدن دره سند تکامل پیدا کرد.[۸] در ۱۲۰۰ پیش از میلاد، فرمی باستانی از زبان سانسکریت، و زبان هندو-اروپایی، از شمال غرب به داخل هند انتشار یافته،[۹] و به صورت زبان ریگودا نشر یافت، به گونهای که به عنوان طلوع هندوئیسم در هند ثبت گردیده است.[۱۰] زبانهای دراویدی هند در مناطق شمالی و غربی جایگزین شده است.[۱۱] در ۴۰۰ پیش از میلاد، قشربندی و محرومیت اجتماعی توسط نظام اجتماعی کاست در هندوئیسم شکل گرفت،[۱۲] و بودیسم و جائینیسم ظهور کرده و از عدم ارتباط رتبهبندی اجتماعی با وراثت پشتیبانی کردند.[۱۳] اتحادهای سیاسی منجر به پیوستن امپراتوری مائوریا و گوپتا در جلگه رود گنگ شد.[۱۴] مجموعه دوران این امپراتوریها پر از خلاقیتهای وسیع بود،[۱۵] اما در آن انحطاط وضعیت زنان،[۱۶] و افزوده شدن دستگاه منظمی از عقاید نجاست نیز مشهود است.[ب][۱۷] پادشاهان میانی در جنوب هند، نوشته جاتی به زبان دراویدی و فرهنگهای مذهبی را به پادشاهان جنوب شرق آسیا صادر نمودند.[۱۸]
در عصر قرون وسطی، مزدیسنا، مسیحیت، اسلام و یهودیت در سواحل جنوبی و غربی هند ریشه دواندند.[۱۹] ارتشهای مسلمان از آسیای مرکزی بهطور متناوب به سرزمینهای شمالی هند تهاجم میکردند،[۲۰] که در نهایت موجب بنا نهاده شدن سلطاننشین دهلی شده و شمال هند را به سپهر سیاسی دولتهای اسلام دوران قرون وسطی کشاند.[۲۱] در قرن ۱۵ میلادی، امپراتوری ویجایاناگارا، فرهنگ هندوی مرکبی را در هند جنوبی ایجاد نمود.[۲۲] در پنجاب، آیین سیک ظهور نمود که مذهب مستقر و نهادینه شده وقت را رد میکرد.[۲۳] امپراتوری گورکانی در ۱۵۲۶ میلادی، موجب شروع دو قرن صلح نسبی گشته،[۲۴] و میراث درخشانی را از خود در زمینه معماری برجای گذاشتند.[پ][۲۵] با توسعه تدریجی سلطه کمپانی هند شرقی، هند تبدیل به اقتصاد مستعمراتی شد، ولی از سوی دیگر موجب یکپارچگی حاکمیتی نیز شد.[۲۶] راج بریتانیایی در ۱۸۵۸ آغاز گشت. حق و حقوقی که قولش را به هندیها داده بودند به آهستگی پذیرفته شدند،[۲۷] اما از سوی دیگر تغییرات فناوری معرفی شده و ایدههایی چون آموزش، مدرنیته و زندگی عمومی ریشه دار شدند.[۲۸] سپس تحرکات پیشگامانه و اثرگذار ملی ظهور یافت که از ویژگیهای آن، مقاومت غیر خشونتآمیز بود و تبدیل به عامل عمدهای در پایان دادن به حکومت بریتانیا گشت.[۲۹] در ۱۹۴۷ میلادی، امپراتوری هندی-بریتانیایی به دو قلمرو مستقل تقسیم شد، یکی از آنها قلمرویی با اکثریت هندو (قلمرو هند) و دیگری قلمرویی با اکثریت مسلمان (قلمرو پاکستان) بود و در این میان افراد زیادی کشته و تعداد زیاد دیگری نیز مهاجرت کردند که تا آن زمان سابقه نداشت.[۳۰][۳۱]
هند از ۱۹۵۰ میلادی جمهوری فدرال بوده است که تحت حاکمیت نظام پارلمانی دموکراتیک قرار دارد. جامعه آن تکثرگرا، چندزبانه و چندنژادی بوده است. جمعیت هند از ۱۹۵۱ میلادی که ۳۶۱ میلیون نفر بود به ۱٫۲۱۱ میلیارد نفر در ۲۰۱۱ میلادی رسید.[۳۲] در همان زمان، درآمد سرانه اسمی هند سالانه از ۶۴$ به ۱٬۴۹۸$ افزایش یافته و نرخ سواد آن از ۱۶٫۶٪ به ۷۴٪ رسید. هند از یک کشور نسبتاً مفلس و بیچیز در ۱۹۵۱،[۳۳] به اقتصاد عمده و سریع الرشد و همچنین قطب خدمات فناوری اطلاعات تبدیل گشت که طبقه متوسط آن در حال توسعه میباشد.[۳۴] این کشور دارای برنامه فضایی است که شامل مأموریتهای فرازمینی تکمیل شده یا برنامهریزی شده جهت تکمیل میباشد. فیلم، موسیقی و آموختههای روحانی هند، نقش فزایندهای را در فرهنگ جهانی داراست.[۳۵] هند، نرخ فقر خود را کاهش داده، گرچه که هزینه آن افزایش نابرابری اقتصادی بوده است.[۳۶] هند کشوری دارای سلاح هستهای است و در بین کشورها رتبه بالایی از نظر هزینههای نظامی را داراست. بر روی کشمیر مناقشهای با همسایگانش چون پاکستان و چین دارد که از اواسط قرن بیستم میلادی لاینحل باقی مانده است.[۳۷] از میان چالشهای اجتماعی-اقتصادی که هند با آن مواجه است میتوان به نابرابری نژادی، سوء تغذیه کودکان،[۳۸] و بالارفتن سطح آلودگی هوا[۳۹] اشاره کرد. سرزمین هند ابرتنوع (تنوع فراوان) دارد، به گونهای که چهار نقطه داغ تنوع زیستی را دارا میباشد.[۴۰] جنگلهایش ۲۱٫۴٪ از مساحت آن را تشکیل میدهد.[۴۱] حیاتوحش هند که در فرهنگ هندی بهطور سنتی دید مداراگونهای نسبت به آن وجود داشته،[۴۲] در میان این جنگلها و در مناطق حفاظت شده مورد پشتیبانی واقع شده است.
از ویکپدیا ، همان لینک پست قبل.
سالک: متن بالا خلاصه و گاه ایراد دار است ولی اگر منبع دیگری فعلا ندارید مرورش مفید است ولی بهتر است به منابع دیگر هم مراجعه شود.
حقیقت همیشه تابناک است|پر بیننده ترین سایت خبری تحلیلی فارسی زبان جهان|اخبار سیاسی اخبار فرهنگی اخبار اجتماعی اخبار اقتصادی اخبار ورزشی در سایت تابناک
www.tabnak.ir
کلیات
هند یا هندوستان یکی از کشورهای جنوبی آسیا است که پایتخت آن شهر دهلی نو است. هند از شمال غربی با پاکستان، از شمال با چین، بوتان، نپال و تبت و از شمال شرقی با برمه و بنگلادش همسایه است. این کشور از غرب نیز با دریای عمان و خلیج بنگال و از جنوب نیز با اقیانوس هند مرز آبی دارد.
جغرافیا
هند ۳٬۴۰۲٬۸۷۳ کیلومتر مربع مساحت دارد که این کشور را هفتمین کشور جهان کرده است. بیشتر سرزمین هند پست و هموار است و رشته کوه هیمالیاکه در شمال کشور قرار دارد باعث شدهاست که رطوبت و ابرهای بارانزا به شمال آسیا نفوذ نکند و در نتیجه هند کشوری پرباران و مرطوب و دارای خاک بسیار حاصلخیز است. این موضوع باعث شدهاست که این کشور بتواند جمعیت بسیاری را در خود جای دهد.
جمعیت هند ۱٬۳۵۹٬۰۴۵٬۰۰۰ نفر است که دومین کشور پرجمعیت دنیا پس از چین بهشمار میآید. بندر بمبئی (مومبائی) با جمعیتی نزدیک به ۱۴ میلیون تن، پرجمعیتترین شهر هند است. هند بیش از سی و پنج شهر بزرگ با جمعیت بالای یک میلیون تن دارد. بمبئی، دهلی، کلکته، مدرس، بنگلور، حیدرآباد، اگرا، میسور، جیپور، گوا، پونا، بوپال، تریواندروم، سورات و کانپور از شهرهای مهم این کشور پهناور هستند.
رشد جمعیت: 4.1 جمعیت هند به احتمال زیاد در سال ۲۰۲۸ از جمعیت چین بیشتر خواهد شد. این کشور در آن زمان حدود یک میلیارد و ۴۵۰ میلیون نفر جمعیت خواهد داشت. روپیه هند است که به یکصد پیسه تقسیم میشود. ارزش روپیه در مقطع ده ساله مارس ۲۰۰۴ تا مارس ۲۰۱۴ بین ۳۹ روپیه تا ۶۹ روپیه برای هر دلار آمریکا در نوسان بوده است.
جغرافیای هند بسیار متنوع است و شامل بیابان، کوهستان، دشت، تپه و فلات میشود. جغرافیای این بهطور کلی به سه بخش تقسیم میشود: ۱) فلات بلند هیمالیا، ۲) جلگه سند و گنگ و ۳) شبه جزیره جنوب هند که مناطق مختلف کوهستانی، دره رودخانهای، کویر، دشت و جنگل را در بر میگیرد. پائینترین سطح هند، در اقیانوس هند، با ارتفاع صفر و بلندترین نقطه این کشور، قله کانچنجونگا، با ارتفاع ۸۵۶۸ متر در هیمالیا قرار دارد که سومین قله مرتفع جهان است.
هند
آب و هوای این کشور از گرمسیری در جنوب تا آب و هوای معتدل در شمال متغیر است. مساحت ناحیهِ قابل کشت هند ۱٫۲۶۹٫۲۱۹ کیلومتر مربع (۷۸/۵۶٪ کل مساحت کشور) است که به دلیل رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی رو به کاهش است. سطح نواحی پوشیده از آب در هند معادل ۳۱۴٫۴۰۰ کیلومتر مربع است و میانگین باران این کشور ۱٫۱۰۰ میلیمتر در سال است. بیش از ۹۲ درصد استفاده آب در هند برای مصارف آب رسانی است که در سال ۱۹۷۴ حدود ۳۸۰ کیلومتر مربع بود و بر اساس پیشبینیها تا سال ۲۰۲۵ به سقف ۱٫۰۵۰ کیلومتر مربع میرسد که برابر با مصارف صنعتی و خانگی است. منابع آبی هند شامل رودخانهها، کانالها، آبگیرها، دریاچهها و سواحل غربی و شرقی اقیانوس هند و سایر خلیجها و خلیج کوچک برای بیش از ۶ میلیون نفر در بخش ماهیگیری اشتغال ایجاد کردهاند. هند ششمین کشور تولیدکننده ماهی در سطح جهان و دومین تولیدکنندهِ ماهی بومی در سطح جهان است. رودخانههای طویل هند، شامل: رود براهماپوترا و ایندوس ۲۹۰۰ کیلومتر، گنگ ۲۵۰۰ کیلومتر، گوداواری ۱۴۷۰ کیلومتر، یامونا ۱۳۷۰ کیلومتر، نارمادا ۱۳۰۰ کیلومتر و کریشنا ۱۲۹۰ کیلومتر هستند.
هند از آب و هوایی بسیار متنوع بهره میبرد، از شمال به رشتهکوههای هیمالیا ختم میشود و رودخانههای متعددی که از این بلندیها سرچشمه میگیرند هوایی بارانی و خاکی بارآور را به نواحی شمالی هند میبخشند. رودهای گنگ و براهماپوترا مهمترین این رودخانهها هستند که هر دو به خلیج بنگال سرازیر میشوند. هندوها همچنین رود گنگ را مقدس میدانند.
تاریخ
هند دارای تاریخ و فرهنگ بسیار کهن و پرباری است که به ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد میرسد. هند سرزمین نژادها، زبانها، آیینها، و فرهنگهای فراوان و گوناگون میباشد. در هند صدها زبان و هزاران گویش و لهجه وجود دارد. علاوه بر دو زبان هندی و انگلیسی که درقانون اساسی این کشور زبان رسمی اعلام شدهاست، ۲۲ زبان دیگر در یک یا چند ایالت موقعیت زبان رسمی را دارند.
طی ۸۰۰ سال تسلط ایرانیان و ترکان فارسیزبان بر هند، این کشور از فرهنگ ایران و زبان فارسی تأثیر بسیاری پذیرفتهاست. زبان فارسی در دوره غزنویان به هند راه یافت و با فرمانروایی دودمان گورکانیان هند زبان رسمی شد. زبان فارسی هند شاعران بزرگی همچون بیدل دهلوی، و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری سبک هندی را در خود پروراند. زبان فارسی تأثیر فراوانی بر زبانهای هند بهویژه زبان اردوگذاشتهاست. زبان فارسی پیش از آنکه هند مستعمره انگلستان شود (سده ۱۹ میلادی)، دومین زبان رسمی این کشور و زبان فرهنگی و علمی بهشمار میرفت.
اولین امپراتوری در هند با حکومت شاهنشاهی موریا بین سالهای ۳۲۶ تا ۲۰۰ پیش از میلاد شکل گرفت. قدرتمندترین حاکم تاریخ هند تا قبل از گورکانیان، آشوکای بزرگ نام دارد که سومین شاه این سلسله است. وی در تمام جنبههای هنری و اجتماعی و سیستم اداری از هخامنشیان ایران الهام میگرفت. آثار بسیار مهم حجاری این دوره مانند پیکره چهار شیر (نماد ملی هند) بسیار تحت تأثیر حجاری تخت جمشید است.
از سال ۳۲۷ تا ۳۲۶ پیش از میلاد اسکندر به هندوستان حمله میکند. دومین سلسله قدرتمند به نام امپراتوری گوپتا از سال ۳۲۰ تا ۵۵۰ میلادی در شمال هند حاکمیت داشته و پس از گوپتاها تا قرن سیزده میلادی حکومتهای زیادی در شمال هند با درگیری، شکست و پیروزی یکی پس از دیگری بر روی کار آمدند. با توجه به عدم قدرتمندی این حکومتها، جنوب هند امنیت و آرامش بیشتری نسبت به شمال داشت و سرگرم تعامل و تجارت با اعراب مسلمان و منطقه جنوب آسیا بود و نقش مهمی در روابط خاور میانه با خاور دور ایفا میکرد.
اولین تماس اسلام با آسیای جنوبی، سال هفتصد و یازده میلادی است که مسلمانان تا کناره رود سند که هماکنون در پاکستان است پیش آمدند. در قرن دهم میلادی سلطان محمود غزنوی منطقه پنجاب را تصرف کرد و بارها به شمال هند حمله کرد. تا قرن سیزدهم تاخت و تازهای زیادی از سوی ایران و آسیای مرکزی به هند صورت میگرفت. اما چندان ماندگار نبودند، تا اینکه در این زمان مسلمانان، شهر دهلی را تصرف کردند و اولین حکومت مسلمانان، به نام دوران سلطنت یا غلامان مسلمان را بنیان گذاشتند واسلام رسماً بر هند حاکم شد.
در سال ۱۵۲۶ «بابُر» از نوادگان تیمور لنگ بر هند تسلط یافت و سلسله گورکانیان یا امپراتوری مغولی هند را بنیان گذاشت. این سلسله از ۱۵۲۶ میلادی تا ۱۸۵۷ میلادی در بخش بزرگی از شبه قاره هند فرمانروایی کرد. حکمرانان این سلسله به تدریج تمامی شبه قاره را تحت فرمان گرفتند. اکبر کبیر امپراتور بزرگ این سلسله که سیاستمدارا با غیرمسلمانان هندی را درپیش گرفت را بزرگترین و مقتدرترین پادشاه هند میدانند. اما پس از مدتی بخشهایی از جنوب هند از اختیار آنان خارج شد. این دودمان آخرین دوران طلایی امپراتوریهای اسلامی بهشمار میرود و در نیمه سده ۱۷ میلادی و در زمان شاه جهان بزرگترین و ثروتمندترین امپراتوری جهان بود. در سال ۱۷۳۹ میلادی با حمله نادرشاه افشار به هند مقدمات انقراض این امپراتوری فراهم شد و در سال ۱۸۵۷ پس از سالها نبرد سرانجام کمپانی هند شرقی توانست این امپراتوری را منقرض کرده و سرزمینهای آن را تصرف کند.
در سال ۱۵۱۰ میلادی پرتغالیها به عنوان اولین مهاجمان اروپایی در گوا مستقر شدند. هنگامی که طوایف «مراتی» و سیک علیه حکومت پادشاهان گورکانی قیام کردند، بریتانیاییها و فرانسویها در قرن ۱۸ مناطقی برای خود از هند جدا کردند و بنیاد حکومت بریتانیای کبیر در هند استوار گردید.
دولت بریتانیا بر اثر شورشهای سال ۱۸۵۷ میلادی در هند، کمپانی هند شرقی بریتانیا را که گرداننده هند بود منحل کرد و به این سرزمین خودمختاری داد. اما بین سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۵، دولت بریتانیا ناچار شد که اداره بعضی از امور کشور را به مردم هند واگذار نماید. در این هنگام رهبر بزرگ جنبش استقلالطلبی هند، ماهاتما گاندی قیام کرد و علیه استبداد بریتانیا به مبارزه پرداخت.
سپس اختلاف شدیدی در بین سران هند و سران مسلمانان هند که رهبر آنها محمدعلی جناح بود بوجود آمد. قصد مسلمانان این بود که کشوری مرکب از مناطق مسلمان هند تشکیل دهند. در آن هنگام بریتانیا قوانینی وضع نمود که بهموجب آن به هند و سیلان و پاکستان استقلال داده شد. در ماه اوت ۱۹۴۷ آخرین سرباز بریتانیایی خاک هند را ترک گفت و در تاریخ ژانویه ۱۹۵۰ هند حکومت جمهوری مستقل خود را اعلام نمود و به عضویت اتحادیه کشورهای مشترکالمنافع بریتانیا درآمد. اختلافات مرزی دولت هند با پاکستان در منطقه کشمیر هنوز برطرف نشدهاست.
fa.wikipedia.org
www.tabnak.ir
