اينم عكسهاي بناهاي 3000 سال پيش استان تبريز .
البته رو فولدر عكسها نوشته 3000 سال !

بيشتر يا كمترش رو ببخشيد . اينم توضيحي در مورد عكسها كه با عكسها با هم بود و من خودم هنوز نخوندمش

:
از خاک به خاک
از خاک به خاک
مکان: تبريز، کنار مسجد کبود
زمان: بهار سال 78
عده اي تصميم به ساخت پاساژي تجاري در کنار مسجد کبود دارند. بعد از گود برداري و رسيدن به عمق 6 متري از سطح خيابان، خاک برداري متوقف مي شود. آثاري مبني بر تاريخي بودن محل پيدا شده است. باستان شناسان در عمق 7 تا 8 متري زمين گورستاني عظيم را کشف مي کنند...
پشت مسجد کبود بقاياي ساختماني نيمه ساخته باقي مانده است. پي ها و تل هاي خاک که در مساحتي بزرگ تنها چيزي است که با چشم ديده مي شود. ولي آن پشت اتاقک کوچکي ساخته اند که قفلي به در دارد و نگهباني از آن مراقبت مي کند. و درون آن قدمتي سه هزار ساله خفته است.
شهرداري تبريز به ما اجازه بازديد از محل را مي دهد. در اتاقک آجري باز مي شود. بجز تاريکي چيزي ديده نمي شود. اما مدتي بعد که چشمها به تاريکي عادت کرد صحنه اي ديديم که تا آن روز هيچکدام نظيرش را نديده بوديم. اسکلت هايي خفته در دل خاک.
هزاره اول قبل از ميلاد، سه هزار سال پيش ، عصر آهن سوم...
بزرگي و وسعت قبرستان نشان از اجتماع بزرگ مردم دارد. آب و هواي خوب منطقه سبب شده بود جامعه اي بزرگ در محل کنوني تبريز تشکيل شود.
مردمي که اعتقاد به زندگي پس از مرگ داشتند. اجسادي که با پاهاي جمع شده و به شکل جنين دفن مي شده اند. مردها به پهلوي راست و زنها به پهلوي چپ، همراه با زيور آلات و يا لوازم جنگي خود به خاک سپرده مي شدند.
کنار آنها غذا و آب مي گذاشتند تا مردگان بتوانند بلافاصله بعد از مرگ زندگي ابدي خود را آغاز کنند.
اسکلت هاي کشف شده در اين مجموعه حدود 40 اسکلت هستند که همگي آنها به طرزي باور نکردني سالم مانده اند. دليل آن آبرفتي بودن خاک محل است که هيچ گونه آهکي در خود ندارد و مطلقاً به اجساد هوا نرسيده است.
در ميان استخوان ها با احتياط قدم بر مي داريم. هيچکس جرات شکستن سکوت را ندارد.
درست کنار ما اجسادي خفته اند که از آنها فقط در کتاب ها خوانده بوديم. با پاهاي جمع شده درست همان طور که روزي به دنيا آمده بودند. زندگي و مرگ. آنقدر نزديک به هم. فاصله اي در حد يک نفس. از خاک به خاک...
شاني شريف